KREATYWNI
Więcej o nas ... Z NATURY
NASZA OFERTA
co robimy ?
Od momentu założenia w 2004 roku, rozwija się bardzo dynamicznie. Dzięki ciągłemu rozszerzaniu świadczonych przez nas usług, stale powiększamy grupę zadowolonych klientów. To co przekonało naszych klientów to nasza elastyczność i uwzględnianie ich indywidualnych potrzeb.
PORTFOLIO
Nasze prace
Komenda „start” w systemie Windows służy do uruchamiania programów, otwierania dokumentów oraz wywoływania adresów URL w domyślnej przeglądarce internetowej. Umożliwia także otwieranie nowych okien w terminalu. Jest to bardzo przydatne narzędzie, które pozwala na zautomatyzowanie wielu zadań oraz ułatwia zarządzanie aplikacjami i plikami.
start [opcje] [ścieżka do programu lub dokumentu]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /B | Uruchamia program w tle bez otwierania nowego okna. |
| /MIN | Uruchamia program w minimalizowanym oknie. |
| /MAX | Uruchamia program w maksymalizowanym oknie. |
| /WAIT | Wstrzymuje działanie skryptu do momentu zamknięcia uruchomionego programu. |
| /D | Określa bieżący katalog roboczy dla uruchamianego programu. |
| Program | Ścieżka do programu, który ma zostać uruchomiony. |
start notepad.exe
Powyższa komenda uruchamia program Notepad. Używając tej komendy, użytkownik może szybko otworzyć edytor tekstu z poziomu wiersza poleceń.
start /MIN chrome.exe
Ta komenda uruchamia przeglądarkę Google Chrome w zminimalizowanym oknie. Jest to przydatne, gdy użytkownik chce, aby aplikacja była uruchomiona, ale nie potrzebuje jej widoku na ekranie.
start /WAIT notepad.exe
W tym przypadku komenda uruchamia Notepad i czeka na jego zamknięcie przed kontynuowaniem wykonywania kolejnych poleceń w skrypcie. Może to być użyteczne w skryptach automatyzacji, gdzie kolejność działań ma znaczenie.
start /D "C:\Program Files" myapp.exe
Użycie tego polecenia pozwala na uruchomienie aplikacji „myapp.exe” z określonego katalogu roboczego. Dzięki temu, aplikacja będzie miała dostęp do wszystkich niezbędnych zasobów znajdujących się w tym folderze.
Komenda „subcommand set device” jest używana w systemie Windows do zarządzania urządzeniami, w szczególności do ustawiania parametrów dla określonego urządzenia. Dzięki tej komendzie użytkownicy mogą dostosować konfigurację sprzętu, co jest przydatne w przypadku urządzeń audio, video oraz innych komponentów systemowych.
subcommand set device [nazwa_urządzenia] [parametr] [wartość]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| nazwa_urządzenia | Określa nazwę urządzenia, które ma być skonfigurowane. Może to być na przykład „audio”, „video”, lub konkretne urządzenie podłączone do systemu. |
| parametr | Wskazuje konkretną opcję, która ma być ustawiona, na przykład „głośność”, „rozdzielczość”, itp. |
| wartość | Określa nową wartość dla danego parametru, na przykład „50” dla głośności lub „1920×1080” dla rozdzielczości. |
subcommand set device audio volume 50
W powyższym przykładzie komenda ustawia głośność urządzenia audio na poziom 50%. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy użytkownik chce szybko dostosować poziom głośności bez konieczności przechodzenia przez interfejs graficzny systemu.
subcommand set device video resolution 1920x1080
Ten przykład pokazuje, jak zmienić rozdzielczość urządzenia wideo na 1920×1080. Dzięki tej komendzie użytkownik może szybko dostosować ustawienia wyświetlania, co jest szczególnie ważne w przypadku gier lub aplikacji multimedialnych, gdzie optymalna jakość obrazu ma kluczowe znaczenie.
Komenda „subcommand set drivergroup” w systemie Windows służy do zarządzania grupami sterowników w kontekście systemów zarządzania zasobami sprzętowymi. Umożliwia administratorom przypisywanie sterowników do określonych grup, co ułatwia organizację i zarządzanie ich konfiguracją oraz aktualizacjami.
subcommand set drivergroup [nazwa_grupy] [parametry]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| nazwa_grupy | Określa nazwę grupy sterowników, do której ma zostać przypisany dany sterownik. |
| parametry | Dodatkowe opcje, które mogą obejmować różne flagi i przełączniki, które kontrolują sposób działania komendy. |
subcommand set drivergroup GraphicsDrivers --enable
W powyższym przykładzie komenda przypisuje sterowniki graficzne do grupy o nazwie „GraphicsDrivers” i aktywuje ich użycie w systemie. Dzięki temu administrator może łatwiej zarządzać tymi sterownikami, na przykład podczas aktualizacji lub rozwiązywania problemów z kompatybilnością.
subcommand set drivergroup NetworkDrivers --disable
W tym przykładzie komenda przypisuje sterowniki sieciowe do grupy „NetworkDrivers” i dezaktywuje ich użycie. Może to być przydatne w sytuacjach, w których administrator chce tymczasowo wyłączyć dostęp do sieci dla określonych sterowników, na przykład w trakcie diagnostyki problemów z połączeniem.
Komenda set drivergroupfilter w systemie Windows służy do konfiguracji filtrów grup kierowców w kontekście zarządzania urządzeniami. Umożliwia administratorom systemu precyzyjne określenie, które grupy kierowców są uwzględniane przy instalacji i aktualizacji sterowników, co pozwala na lepsze dostosowanie środowiska pracy oraz minimalizację problemów związanych z niekompatybilnymi lub nieaktualnymi sterownikami.
set drivergroupfilter [nazwa_grupy] [opcje]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| nazwa_grupy | Nazwa grupy kierowców, którą chcemy ustawić jako filtr. Może to być np. „Wszystkie”, „Nvidia”, „AMD” itd. |
| opcje | Opcjonalne parametry, które mogą określać dodatkowe kryteria filtracji, takie jak „enable” lub „disable”, które włączają lub wyłączają filtr dla danej grupy. |
set drivergroupfilter Nvidia enable
Powyższa komenda ustawia filtr grupy kierowców dla sterowników Nvidia jako aktywny. Oznacza to, że przy instalacji i aktualizacji sterowników, system będzie brał pod uwagę tylko sterowniki z tej grupy, co może być przydatne w przypadku użytkowników korzystających z kart graficznych Nvidia, aby uniknąć problemów z niekompatybilnymi sterownikami.
set drivergroupfilter AMD disable
W tym przykładzie komenda dezaktywuje filtr dla grupy kierowców AMD. Oznacza to, że system nie będzie ograniczał się do tej grupy podczas instalacji i aktualizacji sterowników, co może być użyteczne w sytuacjach, gdy użytkownik chce mieć dostęp do wszystkich dostępnych sterowników, niezależnie od ich producenta.
Komenda subcommand set driverpackage jest używana w systemie Windows do zarządzania pakietami sterowników. Umożliwia ona ustawienie określonego pakietu sterowników dla urządzenia, co jest szczególnie przydatne w kontekście instalacji lub aktualizacji sterowników sprzętowych. Dzięki tej komendzie administratorzy mogą w łatwy sposób konfigurować i modyfikować sterowniki zainstalowane w systemie.
subcommand set driverpackage [nazwa_pakietu] [opcje]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| nazwa_pakietu | Wskazuje nazwę pakietu sterowników, który ma być ustawiony dla danego urządzenia. |
| opcje | Opcjonalne parametry, które mogą obejmować różne flagi, takie jak /force do wymuszenia instalacji lub /quiet do cichej instalacji bez interakcji użytkownika. |
subcommand set driverpackage MyDriverPackage /force
W powyższym przykładzie komenda ustawia pakiet sterowników o nazwie „MyDriverPackage” jako aktywny dla urządzenia, a opcja /force wymusza instalację, nawet jeśli system wykryje problemy z kompatybilnością. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy konieczne jest przymusowe zainstalowanie określonego sterownika, na przykład w przypadku aktualizacji, która nie przebiegła pomyślnie.
Komenda „subcommand set image” jest częścią systemu zarządzania obrazami w narzędziu do wirtualizacji i zarządzania kontenerami. Umożliwia ona użytkownikom ustawienie obrazu, który ma być używany w danym kontekście, na przykład w maszynach wirtualnych lub kontenerach. Dzięki tej komendzie można szybko zmienić obraz bazowy, co jest szczególnie przydatne w procesie testowania i wdrażania aplikacji.
subcommand set image [nazwa_obrazu] [opcje]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| nazwa_obrazu | Określa nazwę obrazu, który ma być ustawiony. Może to być lokalny plik obrazu lub adres URL do obrazu w repozytorium. |
| opcje | Opcjonalne parametry dodatkowe, które mogą wpłynąć na sposób, w jaki obraz jest ustawiany. Mogą to być np. flagi dotyczące wersji obrazu, czy też dodatkowe ustawienia dla kontenera. |
subcommand set image myapp:latest
W tym przykładzie, komenda ustawia obraz o nazwie „myapp” z tagiem „latest” jako bieżący obraz dla kontenera. Umożliwia to szybkie uruchomienie najnowszej wersji aplikacji bez potrzeby ręcznego zarządzania obrazami.
subcommand set image myapp:1.0 --force
W tym przykładzie, komenda ustawia obraz „myapp” w wersji 1.0, a dodatkowy parametr „–force” wymusza aktualizację obrazu, nawet jeśli aktualnie używany obraz jest już zgodny z podaną wersją. To przydatne w sytuacjach, gdy zmiany w obrazie powinny zostać zastosowane natychmiast.
Komenda „subcommand set imagegroup” jest używana w systemie Windows do zarządzania grupami obrazów w kontekście aplikacji i narzędzi, które obsługują wiele obrazów, takich jak oprogramowanie do wirtualizacji czy aplikacje do zarządzania multimediami. Pozwala to na łatwe przypisywanie i organizowanie obrazów w logiczne grupy, co ułatwia ich późniejsze użycie i zarządzanie.
subcommand set imagegroup [nazwa_grupy] [ścieżka_do_obrazu] [opcjonalne_parametry]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| nazwa_grupy | Nazwa, którą chcesz przypisać do grupy obrazów. Powinna być unikalna w kontekście aplikacji. |
| ścieżka_do_obrazu | Pełna ścieżka do obrazu, który ma być dodany do grupy. Może to być lokalna ścieżka lub adres URL. |
| opcjonalne_parametry | Dodatkowe opcje, które mogą być specyficzne dla aplikacji, takie jak rozmiar, format, czy inne ustawienia wizualne. |
subcommand set imagegroup "MojaGrupaObrazow" "C:\Obrazy\zdjecie1.jpg" --resize 800x600
W powyższym przykładzie komenda tworzy grupę obrazów o nazwie „MojaGrupaObrazow” i dodaje do niej obraz znajdujący się w lokalizacji „C:\Obrazy\zdjecie1.jpg”. Dodatkowo, obraz jest przeskalowywany do rozmiaru 800×600 pikseli. Dzięki temu, wszystkie obrazy w tej grupie będą miały spójną wielkość, co jest przydatne w przypadku prezentacji lub innych zastosowań, gdzie jednolitość wizualna jest istotna.
Komenda „subcommand set server” jest używana w kontekście konfiguracji serwera w systemach operacyjnych Windows. Pozwala na określenie różnych ustawień serwera, takich jak adres IP, porty, oraz inne parametry związane z jego działaniem. Dzięki tej komendzie administratorzy mogą dostosować serwery do specyficznych potrzeb aplikacji lub użytkowników, co jest niezbędne w zarządzaniu infrastrukturą IT.
subcommand set server [adres_IP] [port] [opcjonalne_parametry]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| adres_IP | Adres IP, na którym ma działać serwer. Może to być adres lokalny (np. 127.0.0.1) lub zdalny. |
| port | Port, na którym serwer nasłuchuje. Umożliwia to komunikację z klientami oraz innymi serwerami. |
| opcjonalne_parametry | Inne ustawienia, takie jak timeout, maksymalna liczba połączeń lub protokół (np. TCP/UDP). |
subcommand set server 192.168.1.10 8080 --max-connections 100
W powyższym przykładzie komenda ustawia serwer na adresie IP 192.168.1.10, na porcie 8080, z maksymalną liczbą połączeń równocześnie wynoszącą 100. Dzięki temu, serwer jest w stanie obsłużyć większą liczbę użytkowników bez ryzyka przeciążenia.
Komenda subcommand set transportserver jest używana w systemach operacyjnych Windows do konfiguracji serwera transportowego w środowisku zarządzania. Umożliwia ona administratorom ustawienie różnych parametrów związanych z transportem danych, co jest kluczowe w kontekście zarządzania siecią i zapewnienia odpowiedniej wydajności przesyłania informacji.
subcommand set transportserver [nazwa_transportu] [opcje]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| nazwa_transportu | Określa nazwę transportu, który ma być skonfigurowany. Może to być np. TCP, UDP, itp. |
| opcje | Parametry opcjonalne, które określają dodatkowe ustawienia transportu, takie jak port, timeout, czy inne specyficzne dla danego transportu opcje. |
subcommand set transportserver TCP --port 8080 --timeout 30
W powyższym przykładzie komenda ustawia serwer transportowy na protokół TCP, przypisując mu port 8080 oraz czas oczekiwania na odpowiedź (timeout) wynoszący 30 sekund. Taki sposób konfiguracji pozwala na dostosowanie serwera do specyficznych wymagań aplikacji oraz zapewnia lepszą kontrolę nad ruchem sieciowym.
subcommand set transportserver UDP --port 53 --buffer-size 4096
W tym przypadku komenda konfiguruje serwer transportowy dla protokołu UDP, ustawiając port na 53 (typowo używany dla DNS) oraz rozmiar bufora na 4096 bajtów. Umożliwia to lepsze zarządzanie przesyłanymi danymi i dostosowanie do potrzeb aplikacji, które korzystają z protokołu UDP.
Komenda „subcommand set multicasttransmission” jest używana w kontekście konfiguracji urządzeń sieciowych w systemie Windows, szczególnie w przypadku zarządzania ustawieniami multicast. Dzięki tej komendzie administratorzy mogą dostosować parametry transmisji multicast, co jest kluczowe w przypadku aplikacji wymagających efektywnego przesyłania danych do wielu odbiorców jednocześnie.
subcommand set multicasttransmission
| Parametr | Opis |
|---|---|
| enabled | Aktywuje transmisję multicast. Umożliwia przesyłanie danych do wielu odbiorców jednocześnie. |
| disabled | Dezaktywuje transmisję multicast. Umożliwia tylko jedną transmisję punkt-punkt. |
| address | Specyfikuje adres grupy multicast, do której mają być wysyłane dane. |
| ttl | Ustawia czas życia (Time To Live) dla pakietów multicast, co pozwala kontrolować, jak daleko mogą one podróżować w sieci. |
subcommand set multicasttransmission enabled address 239.255.0.1 ttl 5
W powyższym przykładzie komenda włącza transmisję multicast, ustawia adres grupy multicast na 239.255.0.1 oraz definiuje czas życia pakietów na 5. Dzięki temu dane będą mogły być przesyłane do wszystkich urządzeń w podanej grupie, a ich zasięg w sieci będzie ograniczony do 5 hopów.
subcommand set multicasttransmission disabled
W tym przypadku komenda dezaktywuje transmisję multicast. Oznacza to, że urządzenie będzie mogło komunikować się tylko w trybie punkt-punkt, co jest mniej efektywne w przypadku aplikacji wymagających transmisji do wielu odbiorców.