KREATYWNI
Więcej o nas ... Z NATURY
NASZA OFERTA
co robimy ?
Od momentu założenia w 2004 roku, rozwija się bardzo dynamicznie. Dzięki ciągłemu rozszerzaniu świadczonych przez nas usług, stale powiększamy grupę zadowolonych klientów. To co przekonało naszych klientów to nasza elastyczność i uwzględnianie ich indywidualnych potrzeb.
PORTFOLIO
Nasze prace
Komenda „create partition extended” w systemie Windows służy do tworzenia partycji rozszerzonej na dysku twardym. Partycja rozszerzona jest szczególnym rodzajem partycji, która pozwala na utworzenie wielu partycji logicznych w jej obrębie, co jest szczególnie przydatne w systemach operacyjnych, które ograniczają liczbę podstawowych partycji do czterech.
create partition extended [size=
| Parametr | Opis |
|---|---|
| size | Określa rozmiar partycji rozszerzonej w megabajtach. Jeśli nie zostanie podany, system wykorzysta cały dostępny wolny obszar na dysku. |
| offset | Określa przesunięcie partycji w sektorach. Parametr ten jest opcjonalny i zazwyczaj nie jest używany w standardowych operacjach. |
create partition extended size=5000
W powyższym przykładzie komenda tworzy partycję rozszerzoną o rozmiarze 5000 MB (czyli 5 GB) na dysku. Umożliwi to następnie utworzenie jednej lub więcej partycji logicznych w obrębie tej partycji rozszerzonej. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy użytkownik chce podzielić dysk na więcej niż cztery partycje, co jest ograniczeniem dla partycji podstawowych.
Komenda „create partition logical” w systemie Windows służy do tworzenia partycji logicznych w obrębie partycji rozszerzonej. Partycje logiczne są używane, gdy istnieje potrzeba stworzenia więcej niż czterech partycji na jednym dysku fizycznym, co jest ograniczeniem w przypadku partycji podstawowych. Umożliwia to lepsze zarządzanie danymi i organizację przestrzeni dyskowej.
create partition logical [size=
| Parametr | Opis |
|---|---|
| size | Określa rozmiar partycji logicznej w megabajtach. Jeśli nie zostanie podany, zostanie użyta cała dostępna przestrzeń w partycji rozszerzonej. |
| offset | Definiuje miejsce, w którym partycja logiczna ma być utworzona. Parametr ten jest opcjonalny i domyślnie wynosi zero. |
| id | Określa identyfikator partycji, który może być użyty do jej późniejszego rozpoznania. Ten parametr jest opcjonalny. |
create partition logical size=10240
W tym przykładzie zostanie utworzona partycja logiczna o rozmiarze 10 GB (10240 MB) w istniejącej partycji rozszerzonej. Jeśli partycja rozszerzona ma wystarczająco dużo dostępnej przestrzeni, nowa partycja logiczna zostanie dodana, co pozwoli na dalsze zarządzanie danymi na dysku.
create partition logical size=5120 offset=20480
Tutaj tworzona jest partycja logiczna o rozmiarze 5 GB (5120 MB), która zaczyna się od offsetu 20 GB (20480 MB) w partycji rozszerzonej. Dzięki temu użytkownik ma kontrolę nad tym, gdzie partycja ma być umiejscowiona, co może być przydatne w przypadku specyficznych wymagań dotyczących organizacji danych.
Komenda „create partition msr” służy do tworzenia partycji Microsoft Reserved (MSR) na dysku twardym w systemie Windows. Partycja ta jest wykorzystywana przez system operacyjny do przechowywania danych systemowych, które są niezbędne do funkcjonowania systemów operacyjnych opartych na UEFI. MSR jest szczególnie ważna w przypadku dysków skonfigurowanych w trybie GPT (GUID Partition Table), gdzie zapewnia miejsce dla przyszłych używanych przez system operacyjny oraz dla aplikacji.
create partition msr [size=
| Parametr | Opis |
|---|---|
| size | Określa rozmiar partycji MSR w megabajtach. Domyślnie jest to 16 MB. |
| offset | Określa przesunięcie partycji w stosunku do początku dysku, w megabajtach. |
| name | Umożliwia nadanie partycji MSR konkretnej nazwy dla łatwiejszej identyfikacji. |
| id | Określa unikalny identyfikator dla partycji. Można go użyć do identyfikacji partycji w systemie. |
| align | Umożliwia określenie wyrównania partycji. Może być przydatne dla wydajności dysku. |
create partition msr size=16
W powyższym przykładzie tworzona jest partycja MSR o rozmiarze 16 MB. Jest to domyślny rozmiar, który jest zazwyczaj wystarczający dla większości instalacji systemu operacyjnego Windows. Partycja ta jest niezbędna do prawidłowego działania systemu w trybie GPT.
create partition msr size=32 name="MSR_Partycja"
W tym przykładzie tworzona jest partycja MSR o rozmiarze 32 MB z nadaną nazwą „MSR_Partycja”. Zwiększenie rozmiaru partycji może być przydatne w przypadku specyficznych potrzeb systemowych lub aplikacyjnych, które wymagają więcej miejsca w rezerwie.
Komenda „create partition primary” jest używana w systemach operacyjnych Windows do tworzenia partycji podstawowej na dysku twardym. Jest to istotny krok w procesie instalacji systemu operacyjnego lub zarządzania przestrzenią dyskową. Dzięki tej komendzie użytkownicy mogą efektywnie organizować dane oraz instalować nowe systemy operacyjne na wydzielonych obszarach dysku.
create partition primary [size=
| Parametr | Opis |
|---|---|
| size | Określa rozmiar nowej partycji w megabajtach. Jeżeli parametr nie jest określony, partycja zajmie całą dostępną przestrzeń na dysku. |
| offset | Umożliwia określenie miejsca na dysku, od którego ma się rozpocząć nowa partycja. Wartość podawana jest w megabajtach. |
| id | Umożliwia przypisanie unikalnego identyfikatora do partycji. Przydaje się to w sytuacjach wymagających zarządzania wieloma partycjami. |
| name | Definiuje nazwę partycji, co może ułatwić jej identyfikację w przyszłości. |
create partition primary size=10240
W powyższym przykładzie zostanie utworzona partycja podstawowa o rozmiarze 10 GB (10240 MB). Ta komenda jest przydatna, gdy użytkownik chce podzielić dysk na mniejsze sekcje do przechowywania danych lub instalacji systemów operacyjnych.
create partition primary offset=2048
W tym przypadku nowa partycja zostanie utworzona od miejsca na dysku oddalonego o 2048 MB od początku. To może być użyteczne, gdy użytkownik chce zarezerwować część dysku dla innych partycji lub systemów.
create partition primary id=7C
Ta komenda tworzy partycję podstawową z przypisanym identyfikatorem 7C. Umożliwia to lepsze zarządzanie partycjami, zwłaszcza w bardziej złożonych konfiguracjach dyskowych.
create partition primary name="MojaPartycja"
W tym przypadku tworzona jest partycja podstawowa o nazwie „MojaPartycja”, co ułatwia późniejsze zarządzanie i identyfikację partycji w systemie.
Komenda „create volume mirror” w systemie Windows służy do tworzenia lustrzanej kopii objętości dyskowej. Lustrzane wolumeny pozwalają na zwiększenie bezpieczeństwa danych poprzez ich duplikowanie na innym dysku, co w przypadku awarii jednego z nich, umożliwia kontynuację pracy z danymi z drugiego dysku. Dzięki tej funkcji użytkownicy mogą chronić swoje dane przed utratą w wyniku uszkodzenia dysku twardego.
diskpart
create volume mirror [nazwa_wolumenu] [dysk1] [dysk2] [parametry]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| nazwa_wolumenu | Nazwa, którą nadamy nowemu lustrzanemu wolumenowi. |
| dysk1 | Numer dysku, na którym znajduje się oryginalny wolumen. |
| dysk2 | Numer dysku, na którym zostanie utworzona lustrzana kopia. |
| /size=[rozmiar] | Opcjonalny parametr, który pozwala określić rozmiar nowego wolumenu w MB. |
| /label=[nazwa] | Opcjonalny parametr, który umożliwia nadanie etykiety nowemu wolumenowi. |
diskpart
create volume mirror myMirrorVolume 1 2
Powyższe polecenia najpierw uruchamiają narzędzie diskpart, a następnie tworzą lustrzany wolumen o nazwie „myMirrorVolume”, korzystając z dysków o numerach 1 i 2. To oznacza, że wszystkie dane zapisywane na wolumenie „myMirrorVolume” będą automatycznie duplikowane na obu dyskach, zwiększając bezpieczeństwo przechowywanych danych.
Komenda „create volume raid” w systemie Windows służy do tworzenia woluminów RAID (Redundant Array of Independent Disks). Umożliwia ona łączenie kilku dysków twardych w jedną logiczną jednostkę, co zwiększa zarówno wydajność, jak i bezpieczeństwo danych. Dzięki RAID można uzyskać różne poziomy redundancji i wydajności, w zależności od potrzeb użytkownika.
create volume raid [poziom] [dyski] [parametry]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| poziom | Określa poziom RAID, np. 0, 1, 5, 10 itd., który definiuje sposób przechowywania danych na dyskach. |
| dyski | Specyfikuje dyski, które mają być użyte do utworzenia woluminu RAID, podając ich identyfikatory. |
| parametry | Opcjonalne ustawienia, takie jak wielkość bloku, etykieta woluminu itp. |
create volume raid 1 disk=0,1
Powyższa komenda tworzy wolumin RAID 1, wykorzystując dwa dyski o identyfikatorach 0 i 1. RAID 1 zapewnia duplikację danych, co oznacza, że każda informacja zapisana na jednym dysku jest również przechowywana na drugim, zwiększając bezpieczeństwo danych w przypadku awarii jednego z dysków.
create volume raid 5 disk=0,1,2
W tym przykładzie tworzymy wolumin RAID 5 z trzech dysków (0, 1 i 2). RAID 5 oferuje zarówno bezpieczeństwo, jak i wydajność, wykorzystując technikę parzystości do ochrony danych. W przypadku awarii jednego dysku dane mogą być odzyskane z pozostałych dysków.
create volume raid 10 disk=0,1,2,3
Ta komenda tworzy wolumin RAID 10, który łączy cechy RAID 0 i RAID 1. Używa czterech dysków (0, 1, 2 i 3), zapewniając zarówno duplikację danych, jak i zwiększoną wydajność. To rozwiązanie jest idealne dla aplikacji wymagających wysokiej dostępności i dużej prędkości odczytu/zapisu.
Komenda „create volume simple” służy do tworzenia prostego woluminu na dysku w systemie Windows. Wolumin prosty to podstawowy typ woluminu, który korzysta z jednego dysku fizycznego i jest wykorzystywany do przechowywania danych. Można go utworzyć za pomocą narzędzia diskpart, które jest dostępne w systemie Windows.
create volume simple [nazwa_woluminu] [size=n] [disk=n] [offset=n] [label="etykieta"]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| nazwa_woluminu | Określa nazwę, którą chcesz nadać nowemu woluminowi. Możesz używać liter, cyfr i znaków specjalnych. |
| size=n | Określa rozmiar woluminu w megabajtach. Umożliwia to dostosowanie pojemności nowego woluminu. |
| disk=n | Określa numer dysku, na którym ma zostać utworzony wolumin. Numer dysku można znaleźć za pomocą komendy „list disk”. |
| offset=n | Umożliwia określenie, od którego miejsca na dysku ma być utworzony wolumin. Wartość ta jest podawana w megabajtach. |
| label=”etykieta” | Umożliwia nadanie etykiety woluminowi, co ułatwia jego identyfikację w systemie. |
create volume simple myVolume size=10240 disk=1 label="MojeDane"
W powyższym przykładzie tworzony jest nowy prosty wolumin o nazwie „myVolume” na dysku o numerze 1. Wolumin ma rozmiar 10 GB (10240 MB) i etykietę „MojeDane”. Umożliwia to łatwe zarządzanie i organizowanie danych na dysku.
Komenda create volume stripe jest używana w systemie Windows do tworzenia woluminu stripe, który pozwala na połączenie kilku dysków w jeden logiczny wolumin. Dzięki temu zwiększa się wydajność operacji zapisu i odczytu, ponieważ dane są rozdzielane równomiernie pomiędzy dyski. Woluminy stripe są szczególnie przydatne w zastosowaniach, które wymagają wysokiej wydajności, takich jak serwery baz danych czy aplikacje multimedialne.
diskpart
create volume stripe [size=
| Parametr | Opis |
|---|---|
| size | Określa rozmiar woluminu w megabajtach (MB). Można podać wartość w MB lub GB. |
| disk | Numer dysków, które mają być użyte do stworzenia woluminu stripe. Należy podać co najmniej dwa dyski. |
| label | Umożliwia nadanie etykiety (nazwa) nowemu woluminowi. |
| simple | Opcjonalny parametr, który wskazuje, że wolumin ma być prosty (simple volume), a nie stripe volume. |
diskpart create volume stripe size=5000 disk=0,1 label="WoluminStripe"
Powyższy przykład tworzy wolumin stripe o rozmiarze 5000 MB (5 GB), wykorzystując dwa dyski o numerach 0 i 1. Wolumin otrzyma etykietę „WoluminStripe”. Dzięki tej operacji, dane będą rozkładane na obu dyskach, co zwiększy wydajność dostępu do danych.
cscript to narzędzie w systemie Windows, które umożliwia uruchamianie skryptów napisanych w językach takich jak VBScript oraz JScript. Jest to wersja skryptu uruchamiana w trybie konsoli, co pozwala na interakcję z użytkownikiem i wyświetlanie wyników w oknie wiersza poleceń.
cscript [opcje]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /nologo | Wyłącza wyświetlanie nagłówka cscript, co może być przydatne w skryptach działających w tle. |
| /h:cscript | Ustawia cscript jako domyślny interpreter skryptów, co oznacza, że skrypty będą uruchamiane za pomocą cscript, jeśli nie podano innego interpreter. |
| /s | Ustawia domyślną wartość dla opcji /nologo dla wszystkich przyszłych uruchomień skryptów. |
| /t:czas | Ustawia limit czasu wykonania skryptu, w sekundach. Po upływie tego czasu skrypt zostanie przerwany. |
| /x | Uruchamia skrypt w trybie debugowania, co pozwala na śledzenie jego wykonania. |
cscript /nologo C:\scenariusze\skrypt.vbs "argument1" "argument2"
Powyższe polecenie uruchamia skrypt o nazwie skrypt.vbs znajdujący się w katalogu C:\scenariusze. Opcja /nologo powoduje, że nie zostanie wyświetlona informacja o wersji cscript. Dodatkowo skrypt otrzymuje dwa argumenty: „argument1” oraz „argument2”, które mogą być używane w kodzie skryptu do dalszej obróbki danych.
Komenda date w systemie Windows jest używana do wyświetlania oraz ustawiania daty systemowej. Umożliwia użytkownikowi sprawdzenie aktualnej daty i, w razie potrzeby, jej modyfikację. Dzięki tej komendzie można szybko zaktualizować datę, co jest szczególnie przydatne w przypadku systemów, które nie synchronizują się automatycznie z serwerami czasu.
date [/t | mm-dd-yy]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /t | Wyświetla bieżącą datę, nie zmieniając jej. |
| mm-dd-yy | Ustawia datę w formacie miesiąc-dzień-rok. Użytkownik musi podać datę zgodnie z tym formatem, aby system ją zaktualizował. |
date /t
Powyższa komenda wyświetli aktualną datę w formacie zgodnym z ustawieniami regionalnymi systemu. Nie zmieni ona daty systemowej, a jedynie ją pokaże, co jest przydatne do szybkiego sprawdzenia bieżącej daty.
date 12-31-23
W tym przykładzie komenda ustawia datę systemową na 31 grudnia 2023 roku. Należy pamiętać, że po wprowadzeniu tej komendy system poprosi o potwierdzenie zmiany daty, co jest istotnym krokiem, aby uniknąć przypadkowych modyfikacji.