KREATYWNI

... Z NATURY

Więcej o nas

NASZA OFERTA

co robimy ?

Od momentu założenia w 2004 roku, rozwija się bardzo dynamicznie. Dzięki ciągłemu rozszerzaniu świadczonych przez nas usług, stale powiększamy grupę zadowolonych klientów. To co przekonało naszych klientów to nasza elastyczność i uwzględnianie ich indywidualnych potrzeb.

Strony internetowe
optymalizacja seo

Strona WWW jest głównym źródłem informacji i interaktywnym środowiskiem kontaktu z klientem.

Czytaj więcej

SKLEPY INTERNETOWE PRESTASHOP

Nowoczesne, funckjonalne i łatwe w obsłudze rozwiązanie e-commerce dostosowane do Twoich potrzeb.

Czytaj więcej

SEO /SEM
audyty

Zwiększanie widoczności strony, podniesienie pozycji w wyszukiwarce Google. Pozycjonowanie sklepów internetowych - SEO PrestaShop. Audyty SEO.

Czytaj więcej
Strona WWW jest głównym źródłem informacji i interaktywnym środowiskiem kontaktu z klientem. Jest to równocześnie najtańszy sposób zareklamowania się szerokiemu gronu klientów i kontrahentów. Jakie funkcje powinna spełniać Twoja strona internetowa?

PORTFOLIO

Nasze prace

dfsdiag testreferral

Komenda dfsdiag testreferral jest narzędziem diagnostycznym używanym w systemach operacyjnych Windows, które umożliwia sprawdzenie informacji o przekierowaniach DFS (Distributed File System). Używając tej komendy, administratorzy mogą szybko zdiagnozować problemy z dostępem do zasobów DFS oraz uzyskać szczegółowe informacje na temat lokalizacji i stanu folderów udostępnionych w strukturze DFS.

Skladnia

dfsdiag testreferral [/rg:] [/p] [/s:] [/u:] [/p:] [/h]

Parametry

ParametrOpis
/rg:Określa nazwę grupy, dla której mają być wyświetlane informacje o przekierowaniach.
/pWymusza wyświetlenie pełnych informacji o przekierowaniach, w tym szczegółowe dane o serwerach i folderach.
/s:Określa serwer, którego przekierowania mają być sprawdzone. Domyślnie jest to lokalny serwer.
/u:Określa nazwę użytkownika, który ma być użyty do uwierzytelnienia w przypadku dostępu do zdalnych zasobów.
/p:Określa hasło użytkownika, które jest używane do uwierzytelnienia w przypadku dostępu do zdalnych zasobów.
/hWyświetla pomoc dotyczącą użycia komendy dfsdiag testreferral.

Przyklady uzycia

dfsdiag testreferral /rg:MyGroup /p

W powyższym przykładzie komenda dfsdiag testreferral jest używana do wyświetlenia szczegółowych informacji o przekierowaniach dla grupy o nazwie „MyGroup”. Przełącznik /p wymusza wyświetlenie pełnych informacji, co jest przydatne w przypadku diagnozowania problemów z dostępem do folderów udostępnionych w strukturze DFS. Administratorzy mogą dzięki temu zidentyfikować, które serwery i foldery powodują problemy z dostępem.

dfsdiag testsites

Komenda dfsdiag testsites jest narzędziem diagnostycznym w systemie Windows, które pozwala na sprawdzenie stanu i dostępności lokalizacji w ramach systemu Distributed File System (DFS). Dzięki tej komendzie administratorzy mogą szybko zweryfikować, czy poszczególne węzły DFS są osiągalne i czy nie występują problemy z ich konfiguracją.

Skladnia

dfsdiag testsites /site:

Parametry

ParametrOpis
/site:Określa nazwę witryny, która ma zostać przetestowana. Należy podać dokładną nazwę witryny zdefiniowaną w Active Directory.

Przyklady uzycia

dfsdiag testsites /site:Warszawa

W powyższym przykładzie komenda testuje dostępność lokalizacji DFS w witrynie o nazwie „Warszawa”. Po jej wykonaniu, system zwróci informacje o statusie poszczególnych węzłów w tej witrynie, co pozwoli administratorowi na szybką identyfikację ewentualnych problemów z dostępnością plików lub folderów w tej lokalizacji.

dfsrmig

Komenda dfsrmig jest narzędziem używanym w systemach operacyjnych Windows do migracji usług replikacji systemu plików Distributed File System (DFS). Umożliwia ona przejście z wersji replikacji opartych na systemie Windows Server 2003 do nowoczesnych rozwiązań dostępnych w nowszych wersjach systemu Windows Server, co pozwala na bardziej efektywne zarządzanie replikacją danych oraz zwiększenie wydajności.

Skladnia

dfsrmig /setglobalstate | /getglobalstate | /start /force | /getmigrationstate

Parametry

ParametrOpis
/setglobalstate Ustawia globalny stan migracji. Możliwe stany to: 0 (niezainicjowana), 1 (w trakcie migracji), 2 (migracja zakończona).
/getglobalstateWyświetla aktualny globalny stan migracji.
/startRozpoczyna proces migracji.
/forceWymusza migrację, nawet jeśli są aktywne błędy.
/getmigrationstateWyświetla szczegółowy stan migracji dla replikacji DFS.

Przyklady uzycia

dfsrmig /setglobalstate 1

Ten przykład ustawia globalny stan migracji na „w trakcie migracji”. Użycie tej komendy jest pierwszym krokiem w procesie migracji replikacji DFS do nowszej wersji. Po jej wykonaniu system rozpocznie proces migracji, a administratorzy będą mogli monitorować postęp i podejmować dalsze kroki w zależności od potrzeb.

dfsrmig /getglobalstate

Przykład ten wyświetla aktualny stan migracji. Umożliwia to administratorom sprawdzenie, na jakim etapie migracji się znajdują i czy są jakieś problemy, które wymagają ich uwagi. Jest to kluczowe narzędzie, aby zapewnić płynny proces migracji i minimalizować przestoje w pracy systemów.

dfsrmig /start

Ta komenda rozpoczyna proces migracji replikacji DFS. Użycie tej komendy wymaga wcześniejszego ustawienia globalnego stanu migracji. To istotny krok, który pozwala na przeprowadzenie aktualizacji systemu na nowszą wersję bez zakłócania pracy użytkowników i systemów korzystających z replikacji DFS.

diantz

Diantz to narzędzie w systemie Windows, które umożliwia użytkownikom dostosowywanie i zarządzanie ustawieniami aplikacji oraz systemu operacyjnego za pomocą wiersza poleceń. Dzięki prostemu interfejsowi i różnorodnym parametrom, diantz pozwala na szybkie wprowadzanie zmian i optymalizację pracy systemu.

Skladnia

diantz [opcje] [parametry]

Parametry

ParametrOpis
-set Ustala wartość dla określonego ustawienia systemowego.
-get Pobiera aktualną wartość określonego ustawienia systemowego.
-reset Przywraca domyślną wartość dla określonego ustawienia.
-helpWyświetla pomoc oraz listę dostępnych opcji i parametrów.

Przyklady uzycia

diantz -set backgroundColor blue

Ten przykład ustawia kolor tła na niebieski. Użycie parametru -set pozwala na zmianę estetyki interfejsu użytkownika, co może poprawić komfort pracy w systemie.

diantz -get backgroundColor

W tym przypadku komenda odczytuje aktualny kolor tła. Umożliwia to użytkownikom sprawdzenie bieżących ustawień przed wprowadzeniem ewentualnych zmian.

diantz -reset backgroundColor

Ta komenda przywraca domyślny kolor tła systemu. Użycie parametru -reset jest przydatne, gdy użytkownik chce wrócić do ustawień fabrycznych po wprowadzeniu wielu zmian.

diantz -help

Komenda ta wyświetla pomoc oraz informacje na temat dostępnych opcji i parametrów. Jest to szczególnie przydatne dla nowych użytkowników, którzy chcą zapoznać się z możliwościami narzędzia diantz.

dir — komenda do wyświetlania plików i folderów w Windows

dir to podstawowa komenda w systemie Windows, która służy do wyświetlania listy plików i katalogów w określonej lokalizacji. Jest odpowiednikiem polecenia ls znanego z systemów Linux/Unix. Dzięki wielu parametrom pozwala filtrować, sortować i eksportować wyniki. To jedno z najczęściej używanych narzędzi w wierszu poleceń (CMD) i PowerShell.

Spis treści

  1. Jak uruchomić komendę dir
  2. Składnia i parametry
  3. Najważniejsze przykłady użycia
  4. Praktyczne scenariusze
  5. dir vs ls (Windows vs Linux)
  6. FAQ o dir (schema.org)

Jak uruchomić komendę dir

  1. Naciśnij Start, wpisz cmd i uruchom Wiersz poleceń.
  2. Możesz także uruchomić PowerShell – komenda dir działa tam jako alias Get-ChildItem.
  3. Wpisz dir i naciśnij Enter, aby zobaczyć pliki w bieżącym katalogu.

Składnia

dir [ścieżka] [filtry] [opcje]

Parametry komendy dir

ParametrOpisPrzykład
/pPauzuje wynik po każdej stronie.dir /p
/qPokazuje właściciela pliku.dir /q
/sPrzeszukuje katalogi i podkatalogi.dir *.txt /s
/wWyświetla w szerokim formacie (więcej plików w wierszu).dir /w
/a[:atrybut]Pokazuje pliki o określonych atrybutach: h (ukryte), s (systemowe), d (foldery), r (tylko do odczytu).dir /a:h
/o[:sort]Sortuje wyniki: n (nazwa), e (rozszerzenie), s (rozmiar), d (data). Dodaj „-” aby odwrócić kolejność.dir /o:n
/t[:czas]Określa datę do sortowania: c (utworzenia), a (ostatniego dostępu), w (modyfikacji).dir /t:c
/nPokazuje pełne nazwy plików w kolumnie z prawej strony.dir /n
/xWyświetla krótkie nazwy plików (8.3) obok długich.dir /x
/bWyświetla „gołą” listę (tylko nazwy plików, bez szczegółów).dir /b
/adTylko katalogi.dir /ad
/asTylko pliki systemowe.dir /as
/ahTylko pliki ukryte.dir /ah
/rPokaż alternatywne strumienie danych (NTFS).dir /r

Najważniejsze przykłady użycia

dir C:\Users\Public\Documents

Wyświetla wszystkie pliki i foldery w katalogu „Documents”.

dir *.jpg /s

Pokazuje wszystkie pliki JPG w bieżącym katalogu i podkatalogach.

dir /o:-d

Sortuje pliki według daty, od najnowszych do najstarszych.

dir /b /s > lista.txt

Eksportuje pełną listę plików i folderów do pliku lista.txt.

dir /ad /b

Pokazuje tylko nazwy katalogów (bez szczegółów).

Praktyczne scenariusze

1. Lista wszystkich plików tekstowych w systemie

dir C:\ *.txt /s /b > pliki_txt.txt

Tworzy plik pliki_txt.txt zawierający ścieżki do wszystkich plików .txt na dysku C.

2. Wyświetlenie tylko ukrytych plików

dir /ah

Pokaże wszystkie pliki i foldery oznaczone jako ukryte.

3. Szybkie sprawdzenie miejsca na dysku

dir

Na dole listy pojawi się informacja o liczbie plików, katalogów oraz wolnym miejscu na dysku.

4. Porządkowanie plików według rozszerzenia

dir /o:e

Sortuje pliki według rozszerzenia, co ułatwia wyszukiwanie.

5. Analiza strumieni danych NTFS

dir /r

Pokaże alternatywne strumienie danych przypisane do plików (ADS), przydatne w analizie bezpieczeństwa.

dir vs ls (Windows vs Linux)

W systemach Linux/Unix do wyświetlania zawartości katalogów używa się komendy ls. Funkcjonalność jest podobna, ale różnią się parametry:

  • dir /s (Windows) ≈ ls -R (Linux)
  • dir /b (Windows) ≈ ls -1 (Linux)
  • dir /o:n (Windows) ≈ ls -l | sort (Linux)

W PowerShell komenda dir jest aliasem polecenia Get-ChildItem, więc można stosować składnię PowerShell do dodatkowego filtrowania i eksportu.

FAQ: dir w Windows

Dodaj operator przekierowania >, np. dir C:\ /s /b > lista.txt. Utworzy to plik tekstowy z pełną listą plików i folderów.

Użyj parametru /o:d (rosnąco) lub /o:-d (malejąco). Możesz też dodać /t:c, aby sortować wg daty utworzenia.

Użyj parametru /ad, np. dir /ad /b — wyświetli tylko katalogi w formie listy.

diskcomp

Komenda diskcomp w systemie Windows służy do porównywania zawartości dwóch dysków lub partycji. Umożliwia to użytkownikom sprawdzenie, czy dane na dwóch nośnikach są identyczne, co może być szczególnie przydatne w przypadku migracji danych, tworzenia kopii zapasowych lub weryfikacji integralności danych.

Skladnia

diskcomp [dysk1] [dysk2] [/s]

Parametry

ParametrOpis
dysk1Litera pierwszego dysku do porównania (np. A: lub B:).
dysk2Litera drugiego dysku do porównania (np. A: lub B:).
/sOpcjonalny parametr, który pozwala na porównanie również podkatalogów i plików w nich zawartych.

Przyklady uzycia

diskcomp A: B:

W tym przykładzie komenda diskcomp porównuje zawartość dysków A: i B:. System wyświetli różnice, jeśli takie występują, oraz potwierdzi, jeśli obie zawartości są identyczne. Użycie tej komendy jest przydatne w sytuacjach, kiedy chcemy upewnić się, że skopiowane dane na nowy dysk są zgodne z oryginałem.

diskcomp A: B: /s

W tym przypadku dodanie parametru /s sprawia, że komenda porównuje nie tylko pliki w głównym katalogu dysków, ale także wszystkie pliki i katalogi w ich strukturze. Jest to bardziej szczegółowe porównanie, które jest niezbędne, gdy chcemy upewnić się, że cała zawartość obu dysków jest identyczna.

diskcopy

Komenda diskcopy w systemie Windows jest narzędziem służącym do tworzenia kopii zapasowych dysków i dyskietek. Umożliwia zduplikowanie zawartości jednego nośnika na inny, co jest szczególnie przydatne w przypadku archiwizacji danych lub przenoszenia ich na inny nośnik. Komenda ta jest dostępna w wierszu poleceń systemu Windows.

Skladnia

diskcopy [źródło] [cel] [/V] [/R]

Parametry

ParametrOpis
źródłoLitera dysku lub ścieżka do źródłowego nośnika, który ma być skopiowany.
celLitera dysku lub ścieżka do docelowego nośnika, na który ma być skopiowany nośnik źródłowy.
/VWeryfikuje, czy dane zostały poprawnie skopiowane. Sprawdza, czy zawartość źródła i celu jest identyczna.
/RZezwala na kopiowanie tylko odczytywanych danych. Może być użyteczne w przypadku uszkodzonych nośników.

Przyklady uzycia

diskcopy A: B:

Ten przykład wykonuje kopię zawartości dyskietki znajdującej się w napędzie A: na dyskietkę w napędzie B:. Użytkownik zostanie poproszony o potwierdzenie, zanim rozpocznie proces kopiowania. Jest to prosty sposób na duplikowanie danych z jednego nośnika na inny.

diskcopy C: D: /V

W tym przypadku komenda kopiuje zawartość dysku C: na dysk D:, przy czym użyty jest parametr /V, który weryfikuje poprawność skopiowanych danych. Dzięki temu użytkownik ma pewność, że dane zostały skopiowane bezbłędnie, co jest kluczowe w przypadku krytycznych informacji.

diskcopy A: B: /R

Przykład ten ilustruje użycie parametru /R, co pozwala na kopiowanie danych tylko z dysków, które są w trybie tylko do odczytu. Może to być przydatne, gdy użytkownik chce ominąć uszkodzone sektory na nośniku źródłowym i skopiować jedynie dostępne dane.

diskpart — kompletny przewodnik po zaawansowanym zarządzaniu dyskami w Windows 10/11

diskpart to wbudowane narzędzie wiersza poleceń Windows do zarządzania dyskami, partycjami i woluminami. Umożliwia tworzenie/usuwanie partycji, formatowanie, nadawanie liter dysków, zmianę stylu partycji (MBR/GPT), rozszerzanie i zmniejszanie woluminów oraz diagnozowanie problemów (RAW, brak litery, blokada „tylko do odczytu”). Działa w Windows 10 i Windows 11 i wymaga uruchomienia z uprawnieniami administratora.

Spis treści

  1. Jak uruchomić diskpart (Windows 10/11)
  2. Składnia i najważniejsze komendy
  3. Przydatne scenariusze — krok po kroku
  4. Konwersja MBR ↔ GPT i styl partycji
  5. Rozszerzanie i zmniejszanie woluminów
  6. Rozwiązywanie problemów (błędy i blokady)
  7. FAQ (schema.org)
  8. Bezpieczeństwo i dobre praktyki

Jak uruchomić diskpart (Windows 10/11)

  1. Naciśnij Start, wpisz cmd.
  2. Kliknij prawym przyciskiem Wiersz poleceniaUruchom jako administrator.
  3. Wpisz diskpart i naciśnij Enter.

W PowerShell działa analogicznie — uruchom PowerShell jako administrator i wpisz diskpart.

Składnia i najważniejsze komendy

diskpart [opcje] — po uruchomieniu przechodzisz do interaktywnej konsoli. Poniżej zestaw najczęściej używanych poleceń:

PolecenieOpisPrzykład
list diskLista wszystkich dysków fizycznych.list disk
select disk <n>Wybór dysku do dalszych operacji.select disk 1
list volumeLista woluminów (partycji logicznych).list volume
select volume <n>Wybór woluminu do operacji.select volume 3
detail disk / detail volumeSzczegółowe informacje o dysku/woluminie.detail disk
create partition primary size=<MB>Tworzy partycję podstawową o podanym rozmiarze (MB). Bez size= użyje całego wolnego miejsca.create partition primary size=10240
delete partitionUsuwa wybraną partycję (bez odzysku danych).delete partition
format fs=ntfs quickFormatowanie NTFS (szybkie). Inne: exfat, fat32.format fs=exfat quick
assign letter=<X>Przypisanie litery do woluminu.assign letter=E
remove letter=<X>Usunięcie przypisanej litery.remove letter=E
activeOznacza partycję jako aktywną (legacy BIOS/MBR).active
cleanCzyści tablicę partycji (szybko, usuwa układ partycji).clean
clean allNadpisuje zerami cały dysk (bezpowrotne kasowanie, długo trwa).clean all
convert gpt / convert mbrZmiana stylu partycji (wymaga pustego dysku lub clean).convert gpt
extendRozszerza wolumin o dostępne, przyległe nieprzydzielone miejsce.extend
shrink desired=<MB>Zmniejsza wolumin o żądaną liczbę MB (o ile możliwe).shrink desired=20480
attributes disk / attributes volumeWyświetla/zmienia atrybuty (np. blokada „read-only”).attributes disk clear readonly
rescanPrzeskanowanie sprzętu magazynującego (odświeżenie widoku).rescan
exitWyjście z diskpart.exit

Przydatne scenariusze — krok po kroku

1) Sformatowanie i odblokowanie pendrive’a (usuń „tylko do odczytu”)

diskpart
list disk
select disk <NR_PENDRIVE>
attributes disk
attributes disk clear readonly
clean
create partition primary
format fs=exfat quick
assign letter=E
exit

Wskazówka: exfat jest dobry do dużych plików i kompatybilny z wieloma systemami. Dla starszych urządzeń wybierz fat32.

2) Usuwanie problemu „dysk RAW / brak litery”

diskpart
list volume
select volume <NR>
format fs=ntfs quick
assign letter=F
exit

3) Przywrócenie pełnej pojemności po narzędziach ISO/instalatorach

diskpart
list disk
select disk <NR_NOŚNIKA>
clean
create partition primary
format fs=exfat quick
assign
exit

4) Tworzenie bootowalnego pendrive’a (tryb BIOS/MBR)

diskpart
list disk
select disk <NR_USB>
clean
create partition primary
select partition 1
active
format fs=fat32 quick
assign letter=U
exit

Następnie skopiuj pliki instalacyjne (FAT32 ma limit pliku 4 GB; dla większych plików użyj exfat lub podziel install.wim, albo zastosuj narzędzia producenta).

5) Szybkie wyczyszczenie i przygotowanie nowego dysku (UEFI/GPT)

diskpart
list disk
select disk <NR_NOWEGO_DYSKU>
clean
convert gpt
create partition primary
format fs=ntfs quick
assign letter=G
exit

Konwersja MBR ↔ GPT i styl partycji

UEFI preferuje GPT; legacy BIOSMBR. Zmiana stylu wymaga zwykle pustego dysku:

diskpart
select disk <n>
clean
convert gpt   
exit

Uwaga: clean usuwa układ partycji; przed konwersją wykonaj kopię zapasową.

Rozszerzanie i zmniejszanie woluminów

Rozszerzanie (extend)

diskpart
select volume <n>
extend
exit

Wymaga przyległego nieprzydzielonego miejsca (na tym samym dysku). RAID/dyski dynamiczne mają inne ograniczenia.

Zmniejszanie (shrink)

diskpart
select volume <n>
shrink desired=20480
exit

Jeśli nie można zmniejszyć, wyłącz plik stronicowania/hibernację i defragmentuj, by przesunąć nieprzenośne pliki.

Rozwiązywanie problemów (błędy i blokady)

  • „Media is write protected” / „Nośnik jest chroniony przed zapisem”
    Spróbuj: attributes disk clear readonly. Jeżeli nośnik ma przełącznik sprzętowy — ustaw go na „odblokowany”.
  • „Virtual Disk Service error”
    Uruchom CMD jako administrator; sprawdź czy VDS działa (services.mscUsługa dysków wirtualnych). Czasem pomaga rescan.
  • Dysk „No Media” / 0 B
    To zwykle awaria firmware/elektroniki nośnika — diskpart nie pomoże. Sprawdź zarządzanie dyskami, SMART (CrystalDiskInfo). Rozważ wymianę.
  • „Access is denied” / „Odmowa dostępu”
    Zamknij aplikacje blokujące wolumin (Explorer, antywirus), odmontuj wolumin (remove letter=…), uruchom jako admin.
  • Nie można oznaczyć „active”
    „Active” dotyczy MBR/BIOS. Dla UEFI/GPT używa się partycji EFI (FAT32), a nie flagi „active”.

FAQ: diskpart (Windows 10/11)

Tak, diskpart jest dostępny w obu systemach. Funkcjonalność jest zbliżona, różnice wynikają głównie z obsługi UEFI/GPT i ograniczeń sprzętowych.

list disk → select disk <NR> → clean → create partition primary → format fs=exfat quick → assign letter=E. Dla starszych urządzeń użyj fat32.

Wpisz: attributes disk clear readonly. Jeśli to nie działa, sprawdź przełącznik sprzętowy lub polityki w rejestrze/antywirusie.

Diskpart wymaga zwykle pustego dysku (clean). Bezstratna konwersja jest możliwa innymi metodami (np. narzędziami zewnętrznymi), ale zawsze rób kopię zapasową.

clean usuwa tablicę partycji (szybko), clean all nadpisuje zerami cały dysk (bezpieczne kasowanie, trwa długo).

Bezpieczeństwo i dobre praktyki

  • Uważnie wybieraj dysk — sprawdzaj rozmiar i numer (list disk), by nie wyczyścić nie tego nośnika.
  • Kopia zapasowa — przed clean/delete/convert zrób backup.
  • Admin — uruchamiaj CMD/PowerShell jako administrator.
  • UEFI/GPT vs BIOS/MBR — dobierz styl partycji do trybu uruchamiania systemu.
  • Antywirus i aplikacje — mogą blokować operacje; zamknij okna eksploratora, wysuń woluminy.

diskperf

diskperf to narzędzie w systemie Windows, które umożliwia włączenie i wyłączenie zbierania danych o wydajności dysków. Używając tej komendy, administratorzy mogą monitorować wydajność dysków twardych oraz systemów plików, co jest niezwykle istotne w kontekście optymalizacji i diagnostyki systemów operacyjnych.

Skladnia

diskperf [/?] [/ENABLE | /DISABLE] [/DRIVES:] [/S:] [/U:] [/P:]

Parametry

ParametrOpis
/?Wyświetla pomoc dotyczącą użycia komendy.
/ENABLEWłącza zbieranie danych o wydajności dla wszystkich dysków.
/DISABLEWyłącza zbieranie danych o wydajności dla wszystkich dysków.
/DRIVES:Określa konkretne dyski, dla których zbieranie danych ma być włączone lub wyłączone (np. C, D).
/S:Określa zdalny komputer, na którym ma być wykonana komenda.
/U:Określa nazwę użytkownika z uprawnieniami do wykonania komendy na zdalnym komputerze.
/P:Określa hasło użytkownika, jeśli jest wymagane.

Przyklady uzycia

diskperf /ENABLE

Wykonanie tej komendy włącza zbieranie danych o wydajności dla wszystkich dysków w systemie. Jest to przydatne, gdy chcemy monitorować wydajność dysków w czasie rzeczywistym, na przykład podczas intensywnego użycia aplikacji, które wymagają dużych zasobów dyskowych.

diskperf /DISABLE

Ta komenda wyłącza zbieranie danych o wydajności dla wszystkich dysków. Może być użyteczna, gdy nie ma potrzeby monitorowania wydajności lub gdy chcemy zredukować obciążenie systemu.

diskperf /ENABLE /DRIVES:C

Wykonanie tej komendy włącza zbieranie danych o wydajności tylko dla dysku C. Jest to przydatne, gdy chcemy skupić się na monitorowaniu jednego dysku, na przykład gdy wiemy, że na tym dysku znajdują się krytyczne aplikacje.

diskperf /DISABLE /DRIVES:D

Ta komenda wyłącza zbieranie danych o wydajności dla dysku D. Może być użyteczne, gdy ten dysk nie jest używany do intensywnych operacji i nie ma potrzeby jego monitorowania.

diskraid

diskraid to narzędzie w systemie Windows, które umożliwia zarządzanie macierzami RAID. Dzięki tej komendzie użytkownicy mogą tworzyć, modyfikować oraz zarządzać konfiguracjami RAID z poziomu wiersza poleceń, co jest szczególnie przydatne w środowiskach serwerowych oraz w sytuacjach, gdy interfejs graficzny nie jest dostępny.

Skladnia

diskraid [opcja] [parametry]

Parametry

ParametrOpis
/createTworzy nową macierz RAID.
/deleteUsuwa istniejącą macierz RAID.
/listWyświetla wszystkie dostępne macierze RAID.
/statusPokazuje status wybranej macierzy RAID.
/helpWyświetla pomoc i dostępne opcje.

Przyklady uzycia

diskraid /list

Ten przykład wyświetla listę wszystkich dostępnych macierzy RAID na danym systemie. Użytkownik może szybko sprawdzić, jakie macierze są aktualnie skonfigurowane oraz ich status.

diskraid /create /name: /level: /drives:

W tym przykładzie użytkownik tworzy nową macierz RAID. Należy podać nazwę macierzy, poziom RAID (np. 0, 1, 5, 10) oraz listę dysków, które mają być użyte w konfiguracji. To polecenie jest niezbędne dla osób chcących skonfigurować macierz RAID zgodnie z własnymi potrzebami.

diskraid /delete /name:

To polecenie usuwa istniejącą macierz RAID o podanej nazwie. Użycie tego polecenia jest nieodwracalne, dlatego przed jego wykonaniem zaleca się upewnienie się, że dane zostały zabezpieczone oraz że macierz nie jest już potrzebna.

diskraid /status /name:

To polecenie pozwala na sprawdzenie aktualnego statusu konkretnej macierzy RAID, co jest przydatne w monitorowaniu stanu sprzętu i wykrywaniu ewentualnych problemów.

Pokaż więcej projektów
Zamów wycenę
Polityka prywatności | Regulamin
Pro-link 2005-2020