NASZA OFERTA
co robimy ?
Od momentu założenia w 2004 roku, rozwija się bardzo dynamicznie. Dzięki ciągłemu rozszerzaniu świadczonych przez nas usług, stale powiększamy grupę zadowolonych klientów. To co przekonało naszych klientów to nasza elastyczność i uwzględnianie ich indywidualnych potrzeb.
PORTFOLIO
Nasze prace
Komenda dfsdiag testreferral jest narzędziem diagnostycznym używanym w systemach operacyjnych Windows, które umożliwia sprawdzenie informacji o przekierowaniach DFS (Distributed File System). Używając tej komendy, administratorzy mogą szybko zdiagnozować problemy z dostępem do zasobów DFS oraz uzyskać szczegółowe informacje na temat lokalizacji i stanu folderów udostępnionych w strukturze DFS.
dfsdiag testreferral [/rg:
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /rg: | Określa nazwę grupy, dla której mają być wyświetlane informacje o przekierowaniach. |
| /p | Wymusza wyświetlenie pełnych informacji o przekierowaniach, w tym szczegółowe dane o serwerach i folderach. |
| /s: | Określa serwer, którego przekierowania mają być sprawdzone. Domyślnie jest to lokalny serwer. |
| /u: | Określa nazwę użytkownika, który ma być użyty do uwierzytelnienia w przypadku dostępu do zdalnych zasobów. |
| /p: | Określa hasło użytkownika, które jest używane do uwierzytelnienia w przypadku dostępu do zdalnych zasobów. |
| /h | Wyświetla pomoc dotyczącą użycia komendy dfsdiag testreferral. |
dfsdiag testreferral /rg:MyGroup /p
W powyższym przykładzie komenda dfsdiag testreferral jest używana do wyświetlenia szczegółowych informacji o przekierowaniach dla grupy o nazwie „MyGroup”. Przełącznik /p wymusza wyświetlenie pełnych informacji, co jest przydatne w przypadku diagnozowania problemów z dostępem do folderów udostępnionych w strukturze DFS. Administratorzy mogą dzięki temu zidentyfikować, które serwery i foldery powodują problemy z dostępem.
Komenda dfsdiag testsites jest narzędziem diagnostycznym w systemie Windows, które pozwala na sprawdzenie stanu i dostępności lokalizacji w ramach systemu Distributed File System (DFS). Dzięki tej komendzie administratorzy mogą szybko zweryfikować, czy poszczególne węzły DFS są osiągalne i czy nie występują problemy z ich konfiguracją.
dfsdiag testsites /site:
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /site: | Określa nazwę witryny, która ma zostać przetestowana. Należy podać dokładną nazwę witryny zdefiniowaną w Active Directory. |
dfsdiag testsites /site:Warszawa
W powyższym przykładzie komenda testuje dostępność lokalizacji DFS w witrynie o nazwie „Warszawa”. Po jej wykonaniu, system zwróci informacje o statusie poszczególnych węzłów w tej witrynie, co pozwoli administratorowi na szybką identyfikację ewentualnych problemów z dostępnością plików lub folderów w tej lokalizacji.
Komenda dfsrmig jest narzędziem używanym w systemach operacyjnych Windows do migracji usług replikacji systemu plików Distributed File System (DFS). Umożliwia ona przejście z wersji replikacji opartych na systemie Windows Server 2003 do nowoczesnych rozwiązań dostępnych w nowszych wersjach systemu Windows Server, co pozwala na bardziej efektywne zarządzanie replikacją danych oraz zwiększenie wydajności.
dfsrmig /setglobalstate
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /setglobalstate | Ustawia globalny stan migracji. Możliwe stany to: 0 (niezainicjowana), 1 (w trakcie migracji), 2 (migracja zakończona). |
| /getglobalstate | Wyświetla aktualny globalny stan migracji. |
| /start | Rozpoczyna proces migracji. |
| /force | Wymusza migrację, nawet jeśli są aktywne błędy. |
| /getmigrationstate | Wyświetla szczegółowy stan migracji dla replikacji DFS. |
dfsrmig /setglobalstate 1
Ten przykład ustawia globalny stan migracji na „w trakcie migracji”. Użycie tej komendy jest pierwszym krokiem w procesie migracji replikacji DFS do nowszej wersji. Po jej wykonaniu system rozpocznie proces migracji, a administratorzy będą mogli monitorować postęp i podejmować dalsze kroki w zależności od potrzeb.
dfsrmig /getglobalstate
Przykład ten wyświetla aktualny stan migracji. Umożliwia to administratorom sprawdzenie, na jakim etapie migracji się znajdują i czy są jakieś problemy, które wymagają ich uwagi. Jest to kluczowe narzędzie, aby zapewnić płynny proces migracji i minimalizować przestoje w pracy systemów.
dfsrmig /start
Ta komenda rozpoczyna proces migracji replikacji DFS. Użycie tej komendy wymaga wcześniejszego ustawienia globalnego stanu migracji. To istotny krok, który pozwala na przeprowadzenie aktualizacji systemu na nowszą wersję bez zakłócania pracy użytkowników i systemów korzystających z replikacji DFS.
Diantz to narzędzie w systemie Windows, które umożliwia użytkownikom dostosowywanie i zarządzanie ustawieniami aplikacji oraz systemu operacyjnego za pomocą wiersza poleceń. Dzięki prostemu interfejsowi i różnorodnym parametrom, diantz pozwala na szybkie wprowadzanie zmian i optymalizację pracy systemu.
diantz [opcje] [parametry]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| -set | Ustala wartość dla określonego ustawienia systemowego. |
| -get | Pobiera aktualną wartość określonego ustawienia systemowego. |
| -reset | Przywraca domyślną wartość dla określonego ustawienia. |
| -help | Wyświetla pomoc oraz listę dostępnych opcji i parametrów. |
diantz -set backgroundColor blue
Ten przykład ustawia kolor tła na niebieski. Użycie parametru -set pozwala na zmianę estetyki interfejsu użytkownika, co może poprawić komfort pracy w systemie.
diantz -get backgroundColor
W tym przypadku komenda odczytuje aktualny kolor tła. Umożliwia to użytkownikom sprawdzenie bieżących ustawień przed wprowadzeniem ewentualnych zmian.
diantz -reset backgroundColor
Ta komenda przywraca domyślny kolor tła systemu. Użycie parametru -reset jest przydatne, gdy użytkownik chce wrócić do ustawień fabrycznych po wprowadzeniu wielu zmian.
diantz -help
Komenda ta wyświetla pomoc oraz informacje na temat dostępnych opcji i parametrów. Jest to szczególnie przydatne dla nowych użytkowników, którzy chcą zapoznać się z możliwościami narzędzia diantz.
dir to podstawowa komenda w systemie Windows, która służy do wyświetlania listy plików i katalogów w określonej lokalizacji. Jest odpowiednikiem polecenia ls znanego z systemów Linux/Unix. Dzięki wielu parametrom pozwala filtrować, sortować i eksportować wyniki. To jedno z najczęściej używanych narzędzi w wierszu poleceń (CMD) i PowerShell.
cmd i uruchom Wiersz poleceń.dir działa tam jako alias Get-ChildItem.dir i naciśnij Enter, aby zobaczyć pliki w bieżącym katalogu.dir [ścieżka] [filtry] [opcje]
| Parametr | Opis | Przykład |
|---|---|---|
| /p | Pauzuje wynik po każdej stronie. | dir /p |
| /q | Pokazuje właściciela pliku. | dir /q |
| /s | Przeszukuje katalogi i podkatalogi. | dir *.txt /s |
| /w | Wyświetla w szerokim formacie (więcej plików w wierszu). | dir /w |
| /a[:atrybut] | Pokazuje pliki o określonych atrybutach: h (ukryte), s (systemowe), d (foldery), r (tylko do odczytu). | dir /a:h |
| /o[:sort] | Sortuje wyniki: n (nazwa), e (rozszerzenie), s (rozmiar), d (data). Dodaj „-” aby odwrócić kolejność. | dir /o:n |
| /t[:czas] | Określa datę do sortowania: c (utworzenia), a (ostatniego dostępu), w (modyfikacji). | dir /t:c |
| /n | Pokazuje pełne nazwy plików w kolumnie z prawej strony. | dir /n |
| /x | Wyświetla krótkie nazwy plików (8.3) obok długich. | dir /x |
| /b | Wyświetla „gołą” listę (tylko nazwy plików, bez szczegółów). | dir /b |
| /ad | Tylko katalogi. | dir /ad |
| /as | Tylko pliki systemowe. | dir /as |
| /ah | Tylko pliki ukryte. | dir /ah |
| /r | Pokaż alternatywne strumienie danych (NTFS). | dir /r |
dir C:\Users\Public\DocumentsWyświetla wszystkie pliki i foldery w katalogu „Documents”.
dir *.jpg /sPokazuje wszystkie pliki JPG w bieżącym katalogu i podkatalogach.
dir /o:-dSortuje pliki według daty, od najnowszych do najstarszych.
dir /b /s > lista.txtEksportuje pełną listę plików i folderów do pliku lista.txt.
dir /ad /bPokazuje tylko nazwy katalogów (bez szczegółów).
dir C:\ *.txt /s /b > pliki_txt.txtTworzy plik pliki_txt.txt zawierający ścieżki do wszystkich plików .txt na dysku C.
dir /ahPokaże wszystkie pliki i foldery oznaczone jako ukryte.
dirNa dole listy pojawi się informacja o liczbie plików, katalogów oraz wolnym miejscu na dysku.
dir /o:eSortuje pliki według rozszerzenia, co ułatwia wyszukiwanie.
dir /rPokaże alternatywne strumienie danych przypisane do plików (ADS), przydatne w analizie bezpieczeństwa.
W systemach Linux/Unix do wyświetlania zawartości katalogów używa się komendy ls. Funkcjonalność jest podobna, ale różnią się parametry:
dir /s (Windows) ≈ ls -R (Linux)dir /b (Windows) ≈ ls -1 (Linux)dir /o:n (Windows) ≈ ls -l | sort (Linux)W PowerShell komenda dir jest aliasem polecenia Get-ChildItem, więc można stosować składnię PowerShell do dodatkowego filtrowania i eksportu.
Dodaj operator przekierowania >, np. dir C:\ /s /b > lista.txt. Utworzy to plik tekstowy z pełną listą plików i folderów.
Użyj parametru /o:d (rosnąco) lub /o:-d (malejąco). Możesz też dodać /t:c, aby sortować wg daty utworzenia.
Użyj parametru /ad, np. dir /ad /b — wyświetli tylko katalogi w formie listy.
Komenda diskcomp w systemie Windows służy do porównywania zawartości dwóch dysków lub partycji. Umożliwia to użytkownikom sprawdzenie, czy dane na dwóch nośnikach są identyczne, co może być szczególnie przydatne w przypadku migracji danych, tworzenia kopii zapasowych lub weryfikacji integralności danych.
diskcomp [dysk1] [dysk2] [/s]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| dysk1 | Litera pierwszego dysku do porównania (np. A: lub B:). |
| dysk2 | Litera drugiego dysku do porównania (np. A: lub B:). |
| /s | Opcjonalny parametr, który pozwala na porównanie również podkatalogów i plików w nich zawartych. |
diskcomp A: B:
W tym przykładzie komenda diskcomp porównuje zawartość dysków A: i B:. System wyświetli różnice, jeśli takie występują, oraz potwierdzi, jeśli obie zawartości są identyczne. Użycie tej komendy jest przydatne w sytuacjach, kiedy chcemy upewnić się, że skopiowane dane na nowy dysk są zgodne z oryginałem.
diskcomp A: B: /s
W tym przypadku dodanie parametru /s sprawia, że komenda porównuje nie tylko pliki w głównym katalogu dysków, ale także wszystkie pliki i katalogi w ich strukturze. Jest to bardziej szczegółowe porównanie, które jest niezbędne, gdy chcemy upewnić się, że cała zawartość obu dysków jest identyczna.
Komenda diskcopy w systemie Windows jest narzędziem służącym do tworzenia kopii zapasowych dysków i dyskietek. Umożliwia zduplikowanie zawartości jednego nośnika na inny, co jest szczególnie przydatne w przypadku archiwizacji danych lub przenoszenia ich na inny nośnik. Komenda ta jest dostępna w wierszu poleceń systemu Windows.
diskcopy [źródło] [cel] [/V] [/R]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| źródło | Litera dysku lub ścieżka do źródłowego nośnika, który ma być skopiowany. |
| cel | Litera dysku lub ścieżka do docelowego nośnika, na który ma być skopiowany nośnik źródłowy. |
| /V | Weryfikuje, czy dane zostały poprawnie skopiowane. Sprawdza, czy zawartość źródła i celu jest identyczna. |
| /R | Zezwala na kopiowanie tylko odczytywanych danych. Może być użyteczne w przypadku uszkodzonych nośników. |
diskcopy A: B:
Ten przykład wykonuje kopię zawartości dyskietki znajdującej się w napędzie A: na dyskietkę w napędzie B:. Użytkownik zostanie poproszony o potwierdzenie, zanim rozpocznie proces kopiowania. Jest to prosty sposób na duplikowanie danych z jednego nośnika na inny.
diskcopy C: D: /V
W tym przypadku komenda kopiuje zawartość dysku C: na dysk D:, przy czym użyty jest parametr /V, który weryfikuje poprawność skopiowanych danych. Dzięki temu użytkownik ma pewność, że dane zostały skopiowane bezbłędnie, co jest kluczowe w przypadku krytycznych informacji.
diskcopy A: B: /R
Przykład ten ilustruje użycie parametru /R, co pozwala na kopiowanie danych tylko z dysków, które są w trybie tylko do odczytu. Może to być przydatne, gdy użytkownik chce ominąć uszkodzone sektory na nośniku źródłowym i skopiować jedynie dostępne dane.
diskpart to wbudowane narzędzie wiersza poleceń Windows do zarządzania dyskami, partycjami i woluminami. Umożliwia tworzenie/usuwanie partycji, formatowanie, nadawanie liter dysków, zmianę stylu partycji (MBR/GPT), rozszerzanie i zmniejszanie woluminów oraz diagnozowanie problemów (RAW, brak litery, blokada „tylko do odczytu”). Działa w Windows 10 i Windows 11 i wymaga uruchomienia z uprawnieniami administratora.
cmd.diskpart i naciśnij Enter.W PowerShell działa analogicznie — uruchom PowerShell jako administrator i wpisz diskpart.
diskpart [opcje] — po uruchomieniu przechodzisz do interaktywnej konsoli. Poniżej zestaw najczęściej używanych poleceń:
| Polecenie | Opis | Przykład |
|---|---|---|
list disk | Lista wszystkich dysków fizycznych. | list disk |
select disk <n> | Wybór dysku do dalszych operacji. | select disk 1 |
list volume | Lista woluminów (partycji logicznych). | list volume |
select volume <n> | Wybór woluminu do operacji. | select volume 3 |
detail disk / detail volume | Szczegółowe informacje o dysku/woluminie. | detail disk |
create partition primary size=<MB> | Tworzy partycję podstawową o podanym rozmiarze (MB). Bez size= użyje całego wolnego miejsca. | create partition primary size=10240 |
delete partition | Usuwa wybraną partycję (bez odzysku danych). | delete partition |
format fs=ntfs quick | Formatowanie NTFS (szybkie). Inne: exfat, fat32. | format fs=exfat quick |
assign letter=<X> | Przypisanie litery do woluminu. | assign letter=E |
remove letter=<X> | Usunięcie przypisanej litery. | remove letter=E |
active | Oznacza partycję jako aktywną (legacy BIOS/MBR). | active |
clean | Czyści tablicę partycji (szybko, usuwa układ partycji). | clean |
clean all | Nadpisuje zerami cały dysk (bezpowrotne kasowanie, długo trwa). | clean all |
convert gpt / convert mbr | Zmiana stylu partycji (wymaga pustego dysku lub clean). | convert gpt |
extend | Rozszerza wolumin o dostępne, przyległe nieprzydzielone miejsce. | extend |
shrink desired=<MB> | Zmniejsza wolumin o żądaną liczbę MB (o ile możliwe). | shrink desired=20480 |
attributes disk / attributes volume | Wyświetla/zmienia atrybuty (np. blokada „read-only”). | attributes disk clear readonly |
rescan | Przeskanowanie sprzętu magazynującego (odświeżenie widoku). | rescan |
exit | Wyjście z diskpart. | exit |
diskpart
list disk
select disk <NR_PENDRIVE>
attributes disk
attributes disk clear readonly
clean
create partition primary
format fs=exfat quick
assign letter=E
exit
Wskazówka: exfat jest dobry do dużych plików i kompatybilny z wieloma systemami. Dla starszych urządzeń wybierz fat32.
diskpart
list volume
select volume <NR>
format fs=ntfs quick
assign letter=F
exit
diskpart
list disk
select disk <NR_NOŚNIKA>
clean
create partition primary
format fs=exfat quick
assign
exit
diskpart
list disk
select disk <NR_USB>
clean
create partition primary
select partition 1
active
format fs=fat32 quick
assign letter=U
exit
Następnie skopiuj pliki instalacyjne (FAT32 ma limit pliku 4 GB; dla większych plików użyj exfat lub podziel install.wim, albo zastosuj narzędzia producenta).
diskpart
list disk
select disk <NR_NOWEGO_DYSKU>
clean
convert gpt
create partition primary
format fs=ntfs quick
assign letter=G
exit
UEFI preferuje GPT; legacy BIOS — MBR. Zmiana stylu wymaga zwykle pustego dysku:
diskpart
select disk <n>
clean
convert gpt
exit
Uwaga: clean usuwa układ partycji; przed konwersją wykonaj kopię zapasową.
diskpart
select volume <n>
extend
exit
Wymaga przyległego nieprzydzielonego miejsca (na tym samym dysku). RAID/dyski dynamiczne mają inne ograniczenia.
diskpart
select volume <n>
shrink desired=20480
exit
Jeśli nie można zmniejszyć, wyłącz plik stronicowania/hibernację i defragmentuj, by przesunąć nieprzenośne pliki.
attributes disk clear readonly. Jeżeli nośnik ma przełącznik sprzętowy — ustaw go na „odblokowany”.services.msc → Usługa dysków wirtualnych). Czasem pomaga rescan.remove letter=…), uruchom jako admin.Tak, diskpart jest dostępny w obu systemach. Funkcjonalność jest zbliżona, różnice wynikają głównie z obsługi UEFI/GPT i ograniczeń sprzętowych.
list disk → select disk <NR> → clean → create partition primary → format fs=exfat quick → assign letter=E. Dla starszych urządzeń użyj fat32.
Wpisz: attributes disk clear readonly. Jeśli to nie działa, sprawdź przełącznik sprzętowy lub polityki w rejestrze/antywirusie.
Diskpart wymaga zwykle pustego dysku (clean). Bezstratna konwersja jest możliwa innymi metodami (np. narzędziami zewnętrznymi), ale zawsze rób kopię zapasową.
clean usuwa tablicę partycji (szybko), clean all nadpisuje zerami cały dysk (bezpieczne kasowanie, trwa długo).
list disk), by nie wyczyścić nie tego nośnika.clean/delete/convert zrób backup.diskperf to narzędzie w systemie Windows, które umożliwia włączenie i wyłączenie zbierania danych o wydajności dysków. Używając tej komendy, administratorzy mogą monitorować wydajność dysków twardych oraz systemów plików, co jest niezwykle istotne w kontekście optymalizacji i diagnostyki systemów operacyjnych.
diskperf [/?] [/ENABLE | /DISABLE] [/DRIVES:
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /? | Wyświetla pomoc dotyczącą użycia komendy. |
| /ENABLE | Włącza zbieranie danych o wydajności dla wszystkich dysków. |
| /DISABLE | Wyłącza zbieranie danych o wydajności dla wszystkich dysków. |
| /DRIVES: | Określa konkretne dyski, dla których zbieranie danych ma być włączone lub wyłączone (np. C, D). |
| /S: | Określa zdalny komputer, na którym ma być wykonana komenda. |
| /U: | Określa nazwę użytkownika z uprawnieniami do wykonania komendy na zdalnym komputerze. |
| /P: | Określa hasło użytkownika, jeśli jest wymagane. |
diskperf /ENABLE
Wykonanie tej komendy włącza zbieranie danych o wydajności dla wszystkich dysków w systemie. Jest to przydatne, gdy chcemy monitorować wydajność dysków w czasie rzeczywistym, na przykład podczas intensywnego użycia aplikacji, które wymagają dużych zasobów dyskowych.
diskperf /DISABLE
Ta komenda wyłącza zbieranie danych o wydajności dla wszystkich dysków. Może być użyteczna, gdy nie ma potrzeby monitorowania wydajności lub gdy chcemy zredukować obciążenie systemu.
diskperf /ENABLE /DRIVES:C
Wykonanie tej komendy włącza zbieranie danych o wydajności tylko dla dysku C. Jest to przydatne, gdy chcemy skupić się na monitorowaniu jednego dysku, na przykład gdy wiemy, że na tym dysku znajdują się krytyczne aplikacje.
diskperf /DISABLE /DRIVES:D
Ta komenda wyłącza zbieranie danych o wydajności dla dysku D. Może być użyteczne, gdy ten dysk nie jest używany do intensywnych operacji i nie ma potrzeby jego monitorowania.
diskraid to narzędzie w systemie Windows, które umożliwia zarządzanie macierzami RAID. Dzięki tej komendzie użytkownicy mogą tworzyć, modyfikować oraz zarządzać konfiguracjami RAID z poziomu wiersza poleceń, co jest szczególnie przydatne w środowiskach serwerowych oraz w sytuacjach, gdy interfejs graficzny nie jest dostępny.
diskraid [opcja] [parametry]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /create | Tworzy nową macierz RAID. |
| /delete | Usuwa istniejącą macierz RAID. |
| /list | Wyświetla wszystkie dostępne macierze RAID. |
| /status | Pokazuje status wybranej macierzy RAID. |
| /help | Wyświetla pomoc i dostępne opcje. |
diskraid /list
Ten przykład wyświetla listę wszystkich dostępnych macierzy RAID na danym systemie. Użytkownik może szybko sprawdzić, jakie macierze są aktualnie skonfigurowane oraz ich status.
diskraid /create /name:/level: /drives:
W tym przykładzie użytkownik tworzy nową macierz RAID. Należy podać nazwę macierzy, poziom RAID (np. 0, 1, 5, 10) oraz listę dysków, które mają być użyte w konfiguracji. To polecenie jest niezbędne dla osób chcących skonfigurować macierz RAID zgodnie z własnymi potrzebami.
diskraid /delete /name:
To polecenie usuwa istniejącą macierz RAID o podanej nazwie. Użycie tego polecenia jest nieodwracalne, dlatego przed jego wykonaniem zaleca się upewnienie się, że dane zostały zabezpieczone oraz że macierz nie jest już potrzebna.
diskraid /status /name:
To polecenie pozwala na sprawdzenie aktualnego statusu konkretnej macierzy RAID, co jest przydatne w monitorowaniu stanu sprzętu i wykrywaniu ewentualnych problemów.