NASZA OFERTA
co robimy ?
Od momentu założenia w 2004 roku, rozwija się bardzo dynamicznie. Dzięki ciągłemu rozszerzaniu świadczonych przez nas usług, stale powiększamy grupę zadowolonych klientów. To co przekonało naszych klientów to nasza elastyczność i uwzględnianie ich indywidualnych potrzeb.
PORTFOLIO
Nasze prace
Komenda „erase” w systemie Windows służy do usuwania plików z dysku. Użytkownicy mogą korzystać z tej komendy w wierszu poleceń, aby szybko i efektywnie pozbywać się niepotrzebnych plików. Jest to przydatne narzędzie, które umożliwia zarządzanie przestrzenią dyskową oraz utrzymanie porządku w systemie.
erase [opcje]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /P | Wymaga potwierdzenia przed usunięciem każdego pliku. |
| /F | Usuwa pliki, które są tylko do odczytu. |
| /S | Usuwa pliki z wszystkich podkatalogów. |
| /Q | Nie wyświetla komunikatów potwierdzających usunięcie. |
erase dokument.txt
Powyższa komenda usuwa plik o nazwie „dokument.txt” z bieżącego katalogu. Użytkownik zostanie poproszony o potwierdzenie usunięcia, jeśli nie użyto opcji /Q.
erase /P dokument.txt
W tym przypadku komenda „erase” będzie wymagała potwierdzenia przed usunięciem pliku „dokument.txt”. To zabezpieczenie sprawia, że operacja jest bezpieczniejsza, zwłaszcza jeśli istnieje ryzyko przypadkowego usunięcia ważnych plików.
erase /F /S folder\*.txt
Ta komenda usuwa wszystkie pliki tekstowe (.txt) w folderze „folder” oraz we wszystkich jego podkatalogach, niezależnie od tego, czy są one tylko do odczytu. Użycie opcji /S sprawia, że operacja dotyczy także podkatalogów, co może być użyteczne w przypadku masowego czyszczenia plików.
Komenda eventcreate w systemie Windows służy do tworzenia niestandardowych zdarzeń w dzienniku zdarzeń systemu. Umożliwia administratorom i programistom rejestrowanie informacji, które mogą być użyteczne w diagnostyce, monitorowaniu oraz utrzymaniu systemu.
eventcreate /ID
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /ID | Określa unikalny identyfikator zdarzenia (numer całkowity). |
| /L | Specyfikuje nazwę dziennika, w którym zostanie zapisane zdarzenie (np. Application, System). |
| /T | Typ zdarzenia: ERROR, WARNING lub INFORMATION. |
| /SO | Nazwa źródła zdarzenia, która będzie wyświetlana w dzienniku. |
| /D | Opis zdarzenia, który ma być zapisany w dzienniku. |
| /E | Opcjonalny numer zdarzenia, który może być użyty do dalszej analizy lub kategoryzacji. |
eventcreate /ID 1001 /L Application /T INFORMATION /SO MyApplication /D "Zdarzenie testowe z aplikacji."
Powyższa komenda tworzy zdarzenie o identyfikatorze 1001 w dzienniku aplikacji. Zdarzenie jest oznaczone jako informacyjne, a jego źródło to „MyApplication”. Opis zdarzenia to „Zdarzenie testowe z aplikacji.”, co może być przydatne w kontekście monitorowania działania aplikacji i diagnozowania potencjalnych problemów.
eventcreate /ID 2001 /L System /T ERROR /SO MyService /D "Błąd krytyczny w usłudze."
W tym przykładzie tworzymy zdarzenie o identyfikatorze 2001 w dzienniku systemowym. Zdarzenie jest oznaczone jako błąd (ERROR), co wskazuje na poważny problem, który może wymagać natychmiastowej uwagi. Źródło zdarzenia to „MyService”, a opis dostarcza dodatkowych informacji na temat wystąpienia błędu.
Komenda evntcmd jest narzędziem w systemie Windows, które umożliwia zarządzanie zdarzeniami (eventami) w systemie. Umożliwia ona wyświetlanie, dodawanie oraz usuwanie zdarzeń, co jest przydatne w kontekście monitorowania i administracji systemu. Komenda ta jest szczególnie użyteczna w przypadku analizowania logów zdarzeń, co może pomóc w diagnozowaniu problemów z systemem.
evntcmd [opcje] [parametry]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /s | Określa zdalny serwer, na którym mają być wykonane operacje. |
| /l | Określa nazwę logu zdarzeń, który ma być przetwarzany. |
| /e | Określa numer zdarzenia, które ma być wyświetlone. |
| /a | Umożliwia dodanie nowego zdarzenia do logu. |
| /d | Określa datę, od której mają być wyświetlane zdarzenia. |
| /h | Określa liczbę zdarzeń, które mają być wyświetlone. |
evntcmd /l Application /h 10
Ten przykład wyświetla ostatnie 10 zdarzeń z logu aplikacji. Użycie opcji /l pozwala określić, z którego logu chcemy pobrać zdarzenia, natomiast /h definiuje liczbę zdarzeń, które mają być wyświetlone. Dzięki temu administratorzy systemu mogą szybko uzyskać dostęp do najnowszych informacji o działaniu aplikacji i szybko zidentyfikować wszelkie anomalie.
evntcmd /s remoteServer /l System /d 2023-10-01
W tym przypadku komenda łączy się zdalnie z serwerem o nazwie remoteServer i wyświetla zdarzenia z logu systemowego, które miały miejsce od 1 października 2023 roku. Użycie parametru /s pozwala na zarządzanie zdarzeniami na zdalnym komputerze, co jest przydatne w większych środowiskach IT, gdzie wiele serwerów jest zarządzanych centralnie.
Komenda exec w systemie Windows jest używana do uruchamiania programów i skryptów w kontekście bieżącego procesu. Umożliwia ona również zastąpienie bieżącego procesu nowym, co oznacza, że po jej wykonaniu powracamy do systemu operacyjnego dopiero po zakończeniu działania nowego programu. Jest to szczególnie przydatne w skryptach i automatyzacji, gdzie potrzebujemy uruchomić aplikacje z określonymi parametrami.
exec [ścieżka_do_programu] [opcjonalne_parametry]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| ścieżka_do_programu | Pełna lub względna ścieżka do wykonywalnego pliku, który ma zostać uruchomiony. |
| opcjonalne_parametry | Parametry, które można przekazać do uruchamianego programu, oddzielone spacjami. |
exec C:\Programy\example.exe -arg1 -arg2
W powyższym przykładzie komenda exec uruchamia program example.exe znajdujący się w folderze C:\Programy. Do programu przekazywane są dwa argumenty: -arg1 i -arg2. Po zakończeniu działania tego programu użytkownik wróci do powłoki, w której został uruchomiony.
exec notepad.exe
W tym przypadku komenda uruchamia edytor tekstu Notepad. Użytkownik może w nim edytować dokumenty, a po jego zamknięciu powraca do powłoki. Jest to prosty przykład użycia komendy exec do uruchomienia aplikacji systemowej.
Komenda exit w systemie Windows służy do zamykania okna terminala lub powłoki (np. wiersza poleceń lub PowerShell). Umożliwia użytkownikowi zakończenie bieżącej sesji, co jest szczególnie przydatne po wykonaniu wszystkich wymaganych operacji w terminalu.
exit [numer_kodu_wyjścia]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| numer_kodu_wyjścia | Opcjonalny kod, który jest zwracany do systemu operacyjnego. Kod 0 oznacza zakończenie bez błędów, natomiast inny kod może wskazywać na różne błędy. |
exit
Wprowadzenie samej komendy exit bez parametrów zamyka aktualne okno terminala. Jest to najprostszy sposób na zakończenie sesji.
exit 1
Wprowadzenie exit 1 zamyka terminal i zwraca kod wyjścia równy 1. Taki kod może być użyty w skryptach do wskazania, że wystąpił jakiś problem podczas działania skryptu. Użytkownik lub program wywołujący może sprawdzić ten kod, aby podjąć odpowiednie działania.
Komenda expand w systemie Windows służy do rozpakowywania plików z archiwów, które są skompresowane w formacie .cab (Cabinet). Dzięki tej komendzie użytkownik może wydobyć zawartość plików archiwalnych, co jest szczególnie przydatne podczas instalacji programów lub aktualizacji systemu operacyjnego, które korzystają z plików .cab.
expand [opcje] <źródło> [cel]
| Parametr | Opis |
|---|---|
źródło | Ścieżka do pliku .cab lub skompresowanego pliku, który ma zostać rozpakowany. |
cel | Opcjonalna ścieżka, gdzie rozpakowane pliki mają być zapisane. Jeżeli nie podano, pliki zostaną zapisane w bieżącym katalogu. |
/F: | Określa konkretne pliki do rozpakowania z archiwum. Można podać wiele plików oddzielając je spacjami. |
/Y | Zastępuje istniejące pliki bez pytania o potwierdzenie. |
expand C:\pliki\przyklad.cab -F:* C:\rozpakowane
Powyższa komenda rozpakowuje wszystkie pliki zawarte w archiwum przyklad.cab i zapisuje je w folderze C:\rozpakowane. Użytkownik musi upewnić się, że folder docelowy istnieje, w przeciwnym razie komenda zakończy się błędem.
expand C:\pliki\przyklad.cab /Y
W tym przykładzie, komenda expand rozpakowuje wszystkie pliki z archiwum przyklad.cab, a opcja /Y pozwala na automatyczne zastępowanie istniejących plików w katalogu roboczym, bez potrzeby potwierdzania tej akcji przez użytkownika.
Komenda expand vdisk w systemie Windows służy do rozszerzania wirtualnych dysków (VHD) lub VHDX. Umożliwia to zwiększenie dostępnej przestrzeni na dysku bez konieczności jego usuwania i tworzenia nowego. Rozszerzenie vdisk jest szczególnie przydatne w środowiskach wirtualnych, gdzie elastyczność zarządzania przestrzenią dyskową jest kluczowa.
expand vdisk /s:
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /s: | Określa nowy rozmiar wirtualnego dysku w bajtach. Może być podawany w MB, GB itp. |
| /f: | Ścieżka do pliku VHD lub VHDX, który ma być rozszerzony. |
| /p:<ścieżka_do_dysku> | Określa ścieżkę, gdzie znajduje się plik VHD lub VHDX. |
expand vdisk /s:102400 /f:C:\Dyski\moj_dysk.vhd
Powyższa komenda rozszerza wirtualny dysk moj_dysk.vhd o 100 MB (102400 bajtów). Użytkownik musi upewnić się, że podany plik istnieje i jest odłączony przed wykonaniem tej operacji. Po zakończeniu procesu, nowa przestrzeń może być wykorzystana w systemie operacyjnym, co pozwala na zwiększenie dostępnej pamięci na wirtualnym dysku.
Expose to polecenie w systemie Windows, które umożliwia wyświetlenie aktywnych okien i aplikacji w formie miniatur, ułatwiając szybkie przełączanie się między nimi. Jest to funkcjonalność szczególnie przydatna w przypadku pracy z wieloma aplikacjami jednocześnie, pozwalająca na lepszą organizację przestrzeni roboczej oraz zwiększenie efektywności pracy.
expose [opcje]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /all | Wyświetla wszystkie aktywne okna na pulpicie. |
| /current | Wyświetla tylko aktywne okno bieżącej aplikacji. |
| /minimized | Pokazuje tylko zminimalizowane okna na pasku zadań. |
expose /all
Ten przykład polecenia „expose /all” wyświetli wszystkie aktywne okna na pulpicie użytkownika. Umożliwia to szybkie zidentyfikowanie, które aplikacje są otwarte i łatwe przełączanie się między nimi, co jest szczególnie przydatne w przypadku pracy z wieloma dokumentami lub programami jednocześnie.
expose /current
Wykonując „expose /current”, użytkownik zobaczy jedynie okno bieżącej aplikacji, co pozwala na skupienie się na niej i zminimalizowanie rozpraszających elementów, które mogą pochodzić z innych otwartych programów.
expose /minimized
Użycie „expose /minimized” pokazuje wszystkie zminimalizowane okna, co jest przydatne, gdy użytkownik chce szybko przywrócić do pracy aplikacje, które zostały zminimalizowane, ale są nadal potrzebne do dalszej pracy.
Komenda „fc” (file compare) w systemie Windows służy do porównywania zawartości dwóch plików tekstowych lub dwóch zestawów plików. Umożliwia użytkownikom sprawdzenie różnic pomiędzy plikami, co jest szczególnie przydatne w programowaniu, edytowaniu dokumentów oraz analizie danych.
fc [opcje]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /B | Porównanie w trybie binarnym, sprawdzające każdą bajtową różnicę. |
| /C | Ignoruje wielkość liter podczas porównywania tekstu. |
| /L | Porównanie plików jako tekstowych, wyświetlające różnice w formie linii. |
| /N | Wyświetla numery linii w plikach, które różnią się w porównaniu. |
| /A | Wyświetla różnice w bardziej zwarty sposób, z pominięciem linii, które są takie same. |
fc plik1.txt plik2.txt
W tym przykładzie komenda „fc” porównuje dwa pliki tekstowe: plik1.txt i plik2.txt. Wynik porównania zostanie wyświetlony w konsoli, pokazując różnice pomiędzy tymi dwoma plikami.
fc /B plik1.bin plik2.bin
Ten przykład używa opcji /B do porównania dwóch plików binarnych. Komenda sprawdza każdy bajt w obu plikach, co pozwala na dokładne zidentyfikowanie różnic między nimi.
fc /L /C plik1.txt plik2.txt
W tym przypadku używamy opcji /L i /C do porównania dwóch plików tekstowych, ignorując wielkość liter. Komenda wyświetli różnice w formie linii, co ułatwia analizę zmian w dokumentach tekstowych.
Systemy plików (ang. filesystems) są kluczowym elementem każdego systemu operacyjnego, w tym Windows. Umożliwiają one organizację, przechowywanie i zarządzanie danymi na nośnikach pamięci. W systemie Windows istnieje wiele typów systemów plików, takich jak NTFS, FAT32 czy exFAT, które różnią się między sobą funkcjonalnościami, wydajnością oraz możliwościami zarządzania danymi.
fsutil fsinfo
| Parametr | Opis |
|---|---|
| volume | Wyświetla informacje o systemie plików dla określonego woluminu. |
| dirty | Sprawdza, czy dany wolumin wymaga naprawy. |
| drives | Wyświetla listę wszystkich dostępnych napędów w systemie. |
| query | Uzyskuje szczegółowe informacje o systemie plików, takie jak typ i rozmiar. |
fsutil fsinfo drives
Ten przykład wyświetla listę wszystkich dostępnych napędów w systemie. Umożliwia to użytkownikowi szybkie zidentyfikowanie, które dyski są aktualnie podłączone i gotowe do użycia.
fsutil fsinfo volume:
W tym przypadku, polecenie służy do uzyskania informacji o systemie plików dla konkretnego woluminu. Zastępując „
fsutil dirty query:
To polecenie sprawdza, czy dany wolumen wymaga naprawy. Jeśli zwróci informację, że wolumin jest „brudny”, oznacza to, że system plików może wymagać naprawy przed dalszym używaniem, co jest istotne dla zachowania integralności danych.