NASZA OFERTA
co robimy ?
Od momentu założenia w 2004 roku, rozwija się bardzo dynamicznie. Dzięki ciągłemu rozszerzaniu świadczonych przez nas usług, stale powiększamy grupę zadowolonych klientów. To co przekonało naszych klientów to nasza elastyczność i uwzględnianie ich indywidualnych potrzeb.
PORTFOLIO
Nasze prace
Komenda fveupdate jest używana w systemach operacyjnych Windows do aktualizacji konfiguracji BitLocker Drive Encryption. Umożliwia ona użytkownikom oraz administratorom systemu synchronizację kluczy odzyskiwania i informacji o systemie z danymi zawartymi w Active Directory. Dzięki temu, w przypadku potencjalnych problemów z dostępem do zaszyfrowanych dysków, klucze odzyskiwania mogą być łatwo dostępne dla autoryzowanych użytkowników.
fveupdate
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Określa literę dysku lub identyfikator woluminu, który ma być aktualizowany. Przykład: C: | |
| /force | Wymusza aktualizację, nawet jeśli dane w Active Directory są już aktualne. |
| /quiet | Uruchamia komendę bez wyświetlania komunikatów na ekranie. |
fveupdate C:
W powyższym przykładzie komenda aktualizuje konfigurację szyfrowania BitLocker dla dysku C:. Jest to podstawowe użycie, które synchronizuje klucze odzyskiwania z Active Directory, co może być przydatne w przypadku, gdy użytkownik potrzebuje odzyskać dostęp do zaszyfrowanego dysku.
fveupdate C: /force
W tym przypadku komenda wymusza aktualizację konfiguracji, nawet jeśli dane w Active Directory są aktualne. Może to być przydatne, gdy administratorzy chcą mieć pewność, że najnowsze klucze są dostępne w przypadku awarii lub utraty dostępu do danych.
fveupdate D: /quiet
Ten przykład uruchamia aktualizację dla dysku D: w trybie cichym, co oznacza, że nie będą wyświetlane żadne komunikaty na ekranie. Jest to przydatne w skryptach lub automatycznych procesach, gdzie nie jest wymagane interaktywne potwierdzenie użytkownika.
Komenda getmac w systemie Windows służy do wyświetlania adresów MAC (Media Access Control) wszystkich interfejsów sieciowych zainstalowanych w systemie. Adres MAC jest unikalnym identyfikatorem przypisanym do każdego urządzenia sieciowego, co umożliwia ich identyfikację w sieci lokalnej. Dzięki tej komendzie użytkownicy mogą szybko uzyskać informacje o swoich interfejsach sieciowych oraz ich adresach MAC.
getmac [/s
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /s | Określa zdalny komputer, z którego mają być wyświetlane adresy MAC. |
| /u | Określa nazwę użytkownika do logowania na zdalnym komputerze. |
| /p | Określa hasło użytkownika do logowania na zdalnym komputerze. |
| /fo | Określa format wyjścia: table, list lub csv. |
| /nh | Usuwa nagłówki z wyjścia, co jest przydatne w przypadku skryptów. |
getmac
Wykonanie powyższej komendy wyświetli listę wszystkich interfejsów sieciowych na lokalnym komputerze wraz z odpowiadającymi im adresami MAC. Użytkownik będzie mógł zobaczyć, które urządzenia są aktualnie dostępne w systemie, co jest przydatne przy rozwiązywaniu problemów z siecią.
getmac /s serwer01 /u administrator /p haslo123
Powyższa komenda łączy się z zdalnym komputerem o nazwie serwer01 i wyświetla adresy MAC interfejsów sieciowych, wymagając podania nazwy użytkownika oraz hasła. To pozwala na zarządzanie zdalnymi urządzeniami sieciowymi i uzyskiwanie informacji o ich konfiguracji.
getmac /fo csv /nh
Ta komenda generuje wyniki w formacie CSV, co ułatwia przetwarzanie danych w arkuszach kalkulacyjnych lub bazach danych. Opcja /nh eliminuje nagłówki, co czyni dane bardziej przejrzystymi i gotowymi do dalszej analizy.
Funkcja gettype w PHP jest używana do określenia typu zmiennej. Zwraca ona informację o typie danych, takich jak: integer, string, array, object itp. Jest to niezwykle przydatne narzędzie w programowaniu, ponieważ pozwala na dynamiczne sprawdzanie typów danych w trakcie działania skryptu.
gettype(mixed $var): string
| Parametr | Opis |
|---|---|
| $var | Zmienna, której typ ma zostać określony. Może być dowolnego typu, w tym tablicą lub obiektem. |
$zmienna1 = 42; $zmienna2 = "Hello World"; $zmienna3 = [1, 2, 3]; $zmienna4 = new stdClass(); echo gettype($zmienna1); // "integer" echo gettype($zmienna2); // "string" echo gettype($zmienna3); // "array" echo gettype($zmienna4); // "object"
W powyższym przykładzie stworzyliśmy cztery różne zmienne o różnych typach: integer, string, array oraz object. Następnie, używając funkcji gettype, wydrukowaliśmy ich typy. W wyniku działania skryptu na ekranie zostaną wyświetlone odpowiednie typy danych dla każdej z zmiennych.
Komenda goto w systemie Windows jest używana w skryptach batch do przechodzenia do określonej etykiety w kodzie. Dzięki niej możemy zrealizować bardziej złożone struktury kontrolne, takie jak pętle czy warunki, co pozwala na lepszą organizację i zarządzanie kodem skryptu.
goto
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Nazwa etykiety, do której skrypt ma przejść. Etykieta jest poprzedzona znakiem dwukropka (:). |
@echo off :START echo Witaj w skrypcie! set /p answer=Kontynuowac? (tak/nie): if /i "%answer%"=="tak" goto START echo Dziekuje za skorzystanie ze skryptu.
W powyższym przykładzie skrypt wyświetla komunikat powitalny i prosi użytkownika o kontynuację. Jeśli użytkownik wpisze „tak”, skrypt wróci do etykiety START i wyświetli komunikat ponownie. W przeciwnym razie skrypt zakończy działanie z podziękowaniem. Użycie goto umożliwia stworzenie pętli w skrypcie, co jest przydatne w wielu sytuacjach.
gpfixup to narzędzie w systemie Windows, które jest używane do naprawy problemów związanych z GPO (Group Policy Objects). Umożliwia ono aktualizację lub dostosowanie ścieżek do obiektów polityki grupowej, co jest szczególnie przydatne po przeniesieniu lub usunięciu kontrolerów domeny oraz w przypadkach, gdy występują problemy z replikacją.
gpfixup [/h | /?] [/forest:
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /h lub /? | Wyświetla pomoc dotyczącą użycia narzędzia. |
| /forest: | Określa nazwę lasu Active Directory, dla którego mają być wykonane operacje. |
| /domain: | Określa nazwę domeny, dla której mają być wykonane operacje. |
| /dc: | Określa nazwę kontrolera domeny, z którego mają być pobierane informacje. |
| /fixup | Wykonuje naprawę obiektów polityki grupowej. |
| /verbose | Wyświetla dodatkowe szczegóły podczas wykonywania operacji. |
gpfixup /forest:example.com /fixup
W tym przykładzie narzędzie gpfixup jest używane do naprawy obiektów polityki grupowej w lesie Active Directory o nazwie example.com. Użycie parametru /fixup inicjuje proces naprawy, co może być konieczne po migracji lub w sytuacji, gdy występują problemy z replikacją polityk grupowych.
gpfixup /domain:example.com /verbose
W tym przypadku narzędzie gpfixup działa na domenie example.com, a parametr /verbose powoduje, że podczas jego działania wyświetlane są szczegółowe informacje. Dzięki temu administratorzy mogą lepiej zrozumieć, co się dzieje w trakcie operacji i czy występują jakieś problemy.
Komenda gpresult jest narzędziem w systemach operacyjnych Windows, które pozwala administratorom na wyświetlanie wyników przetwarzania zasad grupowych (Group Policy) dla użytkowników i komputerów. Dzięki tej komendzie można uzyskać szczegółowe informacje na temat zastosowanych zasad, ich źródeł oraz ewentualnych błędów, które mogły wystąpić podczas ich stosowania.
gpresult [/S
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /S | Określa zdalny komputer, dla którego ma być wyświetlona informacja. Wymaga uprawnień administratora na zdalnym komputerze. |
| /U | Określa nazwę użytkownika, którego dane mają być wyświetlone. Używane w przypadku zdalnego wywołania. |
| /P | Hasło dla użytkownika określonego przez parametr /U. |
| /USER | Określa konto użytkownika, dla którego mają być wyświetlone zasady. Używane w lokalnym kontekście. |
| /Z | Wyświetla szczegółowe informacje o wynikach zasad grupowych. |
| /R | Wyświetla podsumowanie zastosowanych zasad grupowych. |
| /H | Tworzy raport w formacie HTML w podanym pliku. |
| /X | Tworzy raport w formacie XML w podanym pliku. |
| /SCOPE {USER|COMPUTER} | Określa, czy raport ma dotyczyć użytkownika, czy komputera. |
| /F | Wymusza zapisanie wyników do pliku. Przydatne w przypadku dużych danych. |
gpresult /R
Komenda ta wyświetla podsumowanie zasad grupowych zastosowanych dla bieżącego użytkownika oraz komputera. Umożliwia szybką weryfikację, które zasady zostały zastosowane oraz ich źródła.
gpresult /H raport.html
Ta komenda generuje raport w formacie HTML o zastosowanych zasadach grupowych i zapisuje go w pliku raport.html. Jest to przydatne, gdy chcemy przeanalizować zasady w bardziej czytelnej formie lub przesłać raport innym administratorom.
gpresult /S nazwa_komputera /U administrator /P haslo /Z
Przykład użycia komendy do zdalnego sprawdzenia zasad grupowych na komputerze o nazwie nazwa_komputera z użyciem poświadczeń administratora. Parametr /Z powoduje wyświetlenie szczegółowych informacji o zasadach.
Komenda „gpt” w systemie Windows odnosi się do zarządzania partycjami dyskowymi przy użyciu tabeli partycji GUID Partition Table (GPT). GPT jest nowoczesnym standardem, który zastępuje starszą tabelę MBR (Master Boot Record), oferując większą elastyczność i wsparcie dla większych dysków oraz większej liczby partycji.
gpt [opcje] [dysk]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /list | Wyświetla listę dostępnych dysków i ich partycji w systemie. |
| /create | Tworzy nową partycję na wskazanym dysku. |
| /delete | Usuwa wskazaną partycję z dysku. |
| /resize | Zmienia rozmiar istniejącej partycji. |
| /set | Ustawia atrybuty partycji, takie jak etykieta czy typ systemu plików. |
gpt /list
Ten przykład wyświetla wszystkie dyski podłączone do systemu oraz ich aktualny stan partycji. Informacje te są przydatne do zrozumienia, jakie dyski są dostępne oraz do planowania działań związanych z zarządzaniem partycjami.
gpt /create /disk 1 /size 100GB
Przykład ten tworzy nową partycję o rozmiarze 100 GB na dysku o numerze 1. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy chcemy podzielić dysk na mniejsze sekcje, na przykład w celu instalacji różnych systemów operacyjnych lub organizacji danych.
gpt /delete /disk 1 /partition 2
W tym przykładzie usuwamy drugą partycję na dysku 1. Usunięcie partycji może być konieczne w przypadku reorganizacji struktury dysku lub zwolnienia miejsca na nowe dane.
Komenda gpupdate w systemie Windows służy do wymuszania aktualizacji zasad grupy (Group Policy). Umożliwia administratorom szybką synchronizację ustawień polityk z serwera Active Directory, co jest szczególnie przydatne w środowiskach z dużą ilością urządzeń. Dzięki tej komendzie można natychmiast zastosować zmiany wprowadzone w politykach, bez konieczności restartowania systemu lub czekania na automatyczne odświeżenie.
gpupdate [/target:{computer|user}] [/force] [/wait:value] [/logoff] [/boot]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /target:{computer|user} | Określa, które zasady mają być zaktualizowane: dla komputera lub użytkownika. |
| /force | Wymusza ponowne zastosowanie wszystkich zasad, nawet jeśli nie zmieniły się od ostatniej aktualizacji. |
| /wait:value | Określa czas (w sekundach), przez który komenda będzie czekać na zakończenie operacji aktualizacji. Domyślnie to 600 sekund. |
| /logoff | Wymusza wylogowanie użytkownika po zakończeniu aktualizacji zasad, jeśli jest to wymagane przez zastosowane polityki. |
| /boot | Wymusza ponowne uruchomienie komputera po zakończeniu aktualizacji zasad, jeśli jest to wymagane przez zastosowane polityki. |
gpupdate /force
W powyższym przykładzie komenda gpupdate /force wymusza aktualizację wszystkich zasad grupy, nawet jeśli nie uległy one zmianie. Jest to przydatne, gdy administrator chce natychmiast zastosować nowe ustawienia, które mogą być krytyczne dla bezpieczeństwa lub funkcjonalności systemu.
gpupdate /target:user /wait:30
W tym przykładzie komenda gpupdate /target:user /wait:30 aktualizuje zasady grupy tylko dla bieżącego użytkownika i ustawia czas oczekiwania na zakończenie operacji na 30 sekund. To pozwala na dostosowanie procesu aktualizacji do potrzeb konkretnego użytkownika, co może być istotne w środowiskach, gdzie różne polityki są stosowane do różnych grup użytkowników.
Komenda graftabl w systemie Windows umożliwia obsługę znaków graficznych w trybie tekstowym. Jest to szczególnie przydatne w kontekście pracy z systemami operacyjnymi opartymi na MS-DOS, gdzie standardowo nie obsługiwano rozszerzonej zestawów znaków, co ograniczało możliwości wyświetlania różnych symboli i grafik w konsoli. Dzięki graftabl można korzystać z dodatkowych znaków, co zwiększa funkcjonalność i estetykę aplikacji tekstowych.
graftabl [parametry]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /l | Włącza tryb graficzny dla znaków ASCII, co umożliwia wyświetlanie znaków z rozszerzonego zestawu. |
| /n | Wyłącza tryb graficzny, przywracając standardowe wyświetlanie znaków ASCII. |
| /d | Wyświetla bieżące ustawienia dla trybu graficznego. |
graftabl /l
Włącza tryb graficzny, co pozwala na wyświetlanie dodatkowych znaków w konsoli. Po wykonaniu tej komendy, użytkownik może korzystać z bardziej zaawansowanych symboli, co może być użyteczne w przypadku tworzenia interfejsów użytkownika w aplikacjach działających w trybie tekstowym.
graftabl /n
Wyłącza tryb graficzny, przywracając standardowe wyświetlanie znaków ASCII. Użycie tej komendy może być przydatne, gdy użytkownik chce powrócić do podstawowego zestawu znaków lub gdy występują problemy z wyświetlaniem grafiki w konsoli.
graftabl /d
Wyświetla bieżące ustawienia dla trybu graficznego. Dzięki temu użytkownik może sprawdzić, czy tryb graficzny jest włączony, czy wyłączony oraz jakie znaki są aktualnie dostępne do wyświetlenia.
Komenda „help” w systemie Windows służy do uzyskiwania informacji o dostępnych poleceniach i ich składni. Umożliwia użytkownikom szybkie odnalezienie informacji o funkcjach i parametrach poleceń dostępnych w wierszu poleceń, co jest szczególnie przydatne dla osób, które nie są zaznajomione z danym poleceniem lub potrzebują przypomnienia jego użycia.
help [polecenie]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| polecenie | Opcjonalny parametr, który pozwala na uzyskanie szczegółowych informacji o konkretnym poleceniu. Jeśli nie podasz żadnego polecenia, system wyświetli listę wszystkich dostępnych komend. |
help
Wykonanie tej komendy wyświetli listę wszystkich dostępnych poleceń w wierszu poleceń Windows. Użytkownik może przejrzeć dostępne komendy, aby znaleźć te, które mogą go interesować i dowiedzieć się, jakie parametry można z nimi używać.
help dir
Ta komenda zwróci szczegółowe informacje na temat polecenia „dir”, które jest używane do wyświetlania listy plików i folderów w katalogu. Użytkownik dowie się, jakie dodatkowe opcje można zastosować przy użyciu tego polecenia, co pozwoli na bardziej zaawansowane operacje na plikach i folderach.