KREATYWNI
Więcej o nas ... Z NATURY
NASZA OFERTA
co robimy ?
Od momentu założenia w 2004 roku, rozwija się bardzo dynamicznie. Dzięki ciągłemu rozszerzaniu świadczonych przez nas usług, stale powiększamy grupę zadowolonych klientów. To co przekonało naszych klientów to nasza elastyczność i uwzględnianie ich indywidualnych potrzeb.
PORTFOLIO
Nasze prace
Komenda logoff w systemie Windows służy do wylogowywania bieżącego użytkownika z sesji systemowej. Użycie tej komendy kończy aktywną sesję użytkownika, zamykając wszystkie otwarte programy i procesy. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy chcemy szybko wylogować się z systemu bez konieczności korzystania z interfejsu graficznego.
logoff [ID_sesji] [/server:NazwaSerwera] [/v]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| ID_sesji | Opcjonalny numer identyfikacyjny sesji, którą chcemy wylogować. Może być użyty, gdy na komputerze zalogowanych jest wielu użytkowników. |
| /server:NazwaSerwera | Określa serwer, z którego chcemy się wylogować. Użyteczna w przypadku zdalnych sesji. |
| /v | Włącza tryb szczegółowy, co oznacza, że po wykonaniu komendy wyświetlane będą dodatkowe informacje o procesie logowania. |
logoff
Wylogowuje bieżącego użytkownika z systemu Windows. Wszelkie otwarte aplikacje zostaną zamknięte, a wszystkie niezapisane dane mogą zostać utracone. Jest to najprostszy sposób na szybkie zakończenie sesji.
logoff 1
Wylogowuje użytkownika z sesji o identyfikatorze 1. Użycie tego parametru jest przydatne w sytuacjach, gdy na komputerze zalogowanych jest wielu użytkowników, a my chcemy wylogować konkretnego użytkownika bez wpływu na pozostałych.
logoff /server:ServerName
Wylogowuje bieżącego użytkownika z zdalnego serwera o nazwie ServerName. Użycie tego polecenia może być przydatne w środowiskach zdalnych, gdzie zarządzanie sesjami użytkowników odbywa się z jednego miejsca.
logoff /v
Wylogowuje bieżącego użytkownika i wyświetla szczegółowe informacje o tym, co się dzieje w trakcie procesu wylogowania. To może pomóc w diagnostyce ewentualnych problemów związanych z końcem sesji.
Komenda lpq w systemie Windows jest używana do wyświetlania statusu kolejek drukowania. Umożliwia użytkownikom sprawdzenie, które dokumenty są obecnie w kolejce, a także identyfikację ich statusu, co jest szczególnie przydatne w przypadku rozwiązywania problemów z drukowaniem.
lpq [-P nazwa_drukarki] [-l] [-a] [nazwa_użytkownika]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| -P nazwa_drukarki | Określa, którą drukarkę ma dotyczyć zapytanie. Jeśli nie zostanie podana, używana jest domyślna drukarka. |
| -l | Wyświetla szczegółowe informacje o dokumentach w kolejce, w tym ich rozmiar i czas oczekiwania. |
| -a | Wyświetla wszystkie dokumenty w kolejce, nawet te, które zostały już wydrukowane. |
| nazwa_użytkownika | Opcjonalnie, można podać nazwę użytkownika, aby zobaczyć tylko dokumenty tego użytkownika w kolejce. |
lpq -P moja_drukarka
W powyższym przykładzie komenda lpq jest używana do sprawdzenia statusu kolejki dokumentów dla drukarki o nazwie „moja_drukarka”. Użytkownik zobaczy listę dokumentów oczekujących na wydruk oraz ich status.
lpq -l
W tym przykładzie użycie parametru -l pozwala na wyświetlenie szczegółowych informacji o dokumentach w kolejce, takich jak rozmiar pliku i oczekiwany czas wydruku. To bardzo pomocne, gdy chcemy zdiagnozować problemy z wydrukiem.
lpq -a
Przykład z użyciem parametru -a wyświetli wszystkie dokumenty w kolejce, w tym te, które zostały już wydrukowane. To przydatne, gdy chcemy zobaczyć pełną historię zadań drukowania.
lpq -P moja_drukarka -u janek
W tym przykładzie użycie parametru -u (krótkie dla 'nazwa_użytkownika’) pozwala na wyświetlenie tylko tych dokumentów, które zostały wysłane do drukarki przez użytkownika o nazwie „janek”. To ułatwia zarządzanie wydrukami w środowisku z wieloma użytkownikami.
lpr to komenda służąca do wysyłania plików do drukarki w systemach Unix oraz Windows. Umożliwia użytkownikom drukowanie dokumentów z poziomu terminala. Dzięki lpr można łatwo zarządzać zadaniami drukowania, korzystając z różnych opcji konfiguracyjnych.
lpr [opcje] [plik]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| -P | Określa nazwę drukarki, do której ma zostać wysłany dokument. Jeśli nie zostanie podana, użyta zostanie drukarka domyślna. |
| -# | Określa liczbę kopii do wydruku. Domyślnie jest to 1. |
| -o | Umożliwia przekazanie dodatkowych opcji do drukarki, takich jak jakość druku czy rozmiar papieru. |
| -h | Wyświetla pomoc i dostępne opcje dla komendy lpr. |
lpr -P drukarka1 dokument.txt
W powyższym przykładzie dokument tekstowy „dokument.txt” zostanie wysłany do drukarki o nazwie „drukarka1”. Jeśli drukarka nie jest dostępna, system zgłosi błąd.
lpr -# 3 dokument.pdf
Ten przykład wysyła plik PDF „dokument.pdf” do domyślnej drukarki, ale zleca wydrukowanie trzech kopii tego dokumentu.
lpr -o sides=two-sided dokument.docx
W tym przypadku plik „dokument.docx” zostanie wydrukowany w trybie dwustronnym, jeśli drukarka obsługuje tę funkcję.
Macfile to narzędzie służące do zarządzania plikami w systemie Windows, które umożliwia użytkownikom łatwe przenoszenie, kopiowanie i usuwanie plików przy użyciu prostych poleceń. Dzięki macfile można zautomatyzować procesy związane z organizacją plików oraz ułatwić ich przetwarzanie, co jest szczególnie przydatne w przypadku większych zbiorów danych.
macfile [opcje] [ścieżka_pliku]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| -c, –copy | Kopiuje plik z określonej lokalizacji do nowego miejsca. |
| -m, –move | Przenosi plik z jednego miejsca do drugiego. |
| -d, –delete | Usuwa plik z systemu. |
| -h, –help | Wyświetla pomoc oraz dostępne opcje użycia. |
| -r, –recursive | Wykonuje operację na wszystkich plikach w podkatalogach. |
macfile -c C:\Users\Jan\Documents\plik.txt D:\Backup\plik.txt
Powyższa komenda kopiuje plik „plik.txt” z lokalizacji „C:\Users\Jan\Documents” do folderu „D:\Backup”. Użytkownik może w ten sposób łatwo zabezpieczyć swoje dokumenty przed utratą.
macfile -m C:\Users\Jan\Documents\plik.txt D:\NoweMiejsce\plik.txt
W tym przykładzie plik „plik.txt” jest przenoszony z „C:\Users\Jan\Documents” do folderu „D:\NoweMiejsce”. Operacja przenoszenia jest przydatna, gdy chcemy zorganizować nasze pliki w bardziej odpowiednich lokalizacjach.
macfile -d C:\Users\Jan\Documents\plik.txt
Ta komenda usuwa plik „plik.txt” z lokalizacji „C:\Users\Jan\Documents”. Użycie tej opcji wymaga ostrożności, ponieważ nie ma możliwości przywrócenia usuniętego pliku.
makecab to narzędzie w systemie Windows, które służy do kompresji plików w formacie CAB (Cabinet). Umożliwia tworzenie skompresowanych archiwów, które są często używane do dystrybucji oprogramowania oraz do przechowywania plików w zredukowanej wielkości. Narzędzie to jest szczególnie przydatne w przypadku pakowania plików instalacyjnych oraz tworzenia kopii zapasowych.
makecab [/F:INF_FILE] [/D:KEY=VALUE] [/L:DEST_DIR] [FILE1 [FILE2 ...]]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /F:INF_FILE | Określa plik INF, który zawiera ustawienia dla procesu kompresji. |
| /D:KEY=VALUE | Definiuje dodatkowe opcje dla kompresji, gdzie KEY to klucz, a VALUE to wartość. |
| /L:DEST_DIR | Określa katalog, w którym ma zostać zapisane skompresowane archiwum. |
| FILE1 [FILE2 …] | Lista plików, które mają zostać skompresowane. Można podać wiele plików oddzielonych spacjami. |
makecab /F:myfiles.inf
W powyższym przykładzie narzędzie makecab używa pliku konfiguracyjnego myfiles.inf do kompresji plików. Plik INF zawiera szczegółowe informacje o tym, jakie pliki mają być skompresowane oraz jakie mają mieć ustawienia. Jest to typowy sposób na automatyzację procesu kompresji, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z wieloma plikami oraz skomplikowanymi wymaganiami.
makecab /D CompressionType=MSZIP /L C:\Archiwum C:\MojePliki\*.txt
W tym przykładzie komenda tworzy archiwum CAB, które zawiera wszystkie pliki tekstowe (.txt) z katalogu C:\MojePliki. Użyto parametru /D, aby wskazać typ kompresji jako MSZIP, a także parametr /L, aby określić, że archiwum ma być zapisane w katalogu C:\Archiwum. Dzięki temu użytkownik może efektywnie zarządzać przestrzenią dyskową, kompresując pliki o dużych rozmiarach.
Komenda manage-bde jest narzędziem wiersza poleceń w systemie Windows, które służy do zarządzania funkcją szyfrowania dysków BitLocker. Umożliwia użytkownikom aktywację, dezaktywację oraz zarządzanie ustawieniami szyfrowania dla dysków twardych i zewnętrznych, a także pozwala na odzyskiwanie kluczy dostępu oraz monitorowanie statusu szyfrowania.
manage-bde -on
| Parametr | Opis |
|---|---|
| -on | Aktywuje szyfrowanie dysku BitLocker na wskazanym dysku, np. C: |
| -off | Dezaktywuje szyfrowanie BitLocker na wskazanym dysku. |
| -status | Wyświetla status szyfrowania dla wskazanego dysku. |
| -unlock | Odblokowuje szyfrowany dysk przy użyciu podanego hasła. |
| -recoverypassword | Generuje i wyświetla hasło do odzyskiwania dostępu do zaszyfrowanego dysku. |
| -RecoveryKey | Określa klucz odzyskiwania dla dysku. |
| -ComputerName | Określa zdalny komputer, na którym ma zostać wykonana komenda. |
| -Credential | Określa poświadczenia do zdalnego dostępu. |
| -? | Wyświetla pomoc dotyczącą użycia komendy. |
manage-bde -on C: -RecoveryPassword
W powyższym przykładzie komenda aktywuje szyfrowanie BitLocker na dysku C: i generuje hasło do odzyskiwania. Użytkownik powinien zapisać to hasło w bezpiecznym miejscu, ponieważ będzie potrzebne w przypadku utraty dostępu do dysku.
manage-bde -status D:
Przykład ten wyświetla aktualny status szyfrowania dysku D:. Dzięki temu użytkownik może szybko sprawdzić, czy dysk jest szyfrowany, czy nie, oraz czy są jakiekolwiek problemy związane z szyfrowaniem.
manage-bde -off C:
Ta komenda wyłącza szyfrowanie BitLocker na dysku C:. Użytkownik powinien być świadomy, że proces ten może zająć trochę czasu, w zależności od rozmiaru dysku i ilości danych na nim.
Komenda manage-bde status jest narzędziem w systemie Windows, które umożliwia użytkownikom sprawdzenie stanu szyfrowania dysków za pomocą BitLocker. Umożliwia to monitorowanie, czy dysk jest zaszyfrowany, czy nie, a także dostarcza informacji o stanie zabezpieczeń i ewentualnych problemach z szyfrowaniem.
manage-bde -status
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Litera dysku, którego status chcemy sprawdzić (np. C:) | |
| -force | Wymusza wyświetlenie statusu, nawet jeśli napotka problemy z dostępem do dysku. |
| -? lub -help | Wyświetla pomoc dotyczącą użycia komendy. |
manage-bde -status C:
Wykonując powyższą komendę, użytkownik uzyskuje informacje na temat stanu szyfrowania dysku C:. Zostaną wyświetlone szczegółowe dane, takie jak: czy dysk jest zaszyfrowany, poziom zabezpieczeń oraz inne istotne informacje dotyczące stanu BitLocker na tym dysku.
manage-bde -status D: -force
W tym przypadku, komenda sprawdzi status dysku D: z wymuszeniem, co może być przydatne w sytuacjach, gdy występują problemy z dostępem do dysku. Dzięki temu użytkownik otrzyma status szyfrowania, nawet jeśli wystąpią błędy podczas normalnego sprawdzania.
Komenda manage-bde on służy do włączania szyfrowania dysków przy użyciu technologii BitLocker w systemie Windows. BitLocker to funkcja, która pozwala na zabezpieczenie danych na dyskach twardych poprzez ich szyfrowanie, co znacząco zwiększa bezpieczeństwo informacji przechowywanych na komputerze, szczególnie w przypadku utraty lub kradzieży urządzenia.
manage-bde -on
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Litera dysku, który ma być szyfrowany (np. C). | |
| -RecoveryPassword | Określa hasło odzyskiwania, które użytkownik może ustawić podczas włączania BitLockera. |
| -RecoveryKey <ścieżka> | Określa lokalizację, w której ma być zapisany klucz odzyskiwania (np. na USB). |
| -UsedSpaceOnly | Włącza szyfrowanie tylko używanej przestrzeni dyskowej, co może przyspieszyć proces szyfrowania. |
manage-bde -on C: -RecoveryKey D:\
Powyższa komenda włącza szyfrowanie dysku C: i zapisuje klucz odzyskiwania na dysku D:. Użytkownik będzie mógł odzyskać dostęp do danych na dysku C: w przypadku zapomnienia hasła lub utraty dostępu do konta użytkownika.
manage-bde -on D: -RecoveryPassword 123456-789012-345678-901234-567890
W tym przykładzie szyfrowanie dysku D: jest włączane z określonym hasłem odzyskiwania. Użytkownik musi pamiętać to hasło, aby móc je wykorzystać w przypadku problemów z dostępem do danych.
Komenda „manage-bde off” służy do wyłączenia szyfrowania dysku w systemie Windows, który jest zarządzany przez BitLocker. BitLocker to funkcjonalność systemu Windows, która zabezpiecza dane na dysku twardym poprzez ich szyfrowanie. Użycie tej komendy powoduje dezaktywację ochrony danych i może być wymagane w sytuacjach, gdzie potrzebne jest tymczasowe lub stałe usunięcie szyfrowania, na przykład przed sprzedażą komputera lub w celu wykonania operacji konserwacyjnych.
manage-bde -off
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Określa literę dysku lub punkt montowania, który ma być dezaktywowany. Przykład: C: lub D:. | |
| -force | Wymusza wyłączenie szyfrowania bez potwierdzenia od użytkownika. Użycie tego parametru może być niebezpieczne, gdyż nie daje możliwości potwierdzenia operacji. |
| -reboot | Wymaga ponownego uruchomienia komputera w celu zakończenia operacji wyłączania szyfrowania. |
manage-bde -off C:
W powyższym przykładzie komenda „manage-bde -off C:” dezaktywuje szyfrowanie na dysku C. Użytkownik zostanie poinformowany o postępie procesu, a jego czas trwania zależy od ilości danych na dysku oraz wydajności systemu. Po zakończeniu operacji dysk będzie dostępny bez szyfrowania, co może ułatwić dostęp do danych, ale również zwiększa ryzyko nieautoryzowanego dostępu.
Komenda manage-bde pause jest używana w systemach operacyjnych Windows do tymczasowego wstrzymywania ochrony dysku szyfrowanego przy użyciu BitLocker. Umożliwia to użytkownikom wykonanie operacji, które mogą być zablokowane przez proces szyfrowania lub deszyfrowania, takich jak aktualizacje systemowe, instalacja oprogramowania czy zmiany konfiguracji sprzętowej.
manage-bde -pause
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Numer litery dysku, na którym jest włączony BitLocker, np. C:, D:, itp. | |
| -force | Wymusza wstrzymanie szyfrowania pomimo potencjalnych ostrzeżeń o zagrożeniu dla danych. |
manage-bde -pause C:
W powyższym przykładzie komenda wstrzymuje proces szyfrowania lub deszyfrowania na dysku z literą C. Jest to przydatne, gdy chcemy wykonać operacje, które mogą być zablokowane przez BitLocker, takie jak aktualizacja systemu lub instalacja nowego oprogramowania. Po zakończeniu tych działań można wznowić szyfrowanie za pomocą komendy manage-bde -resume C:.