KREATYWNI
Więcej o nas ... Z NATURY
NASZA OFERTA
co robimy ?
Od momentu założenia w 2004 roku, rozwija się bardzo dynamicznie. Dzięki ciągłemu rozszerzaniu świadczonych przez nas usług, stale powiększamy grupę zadowolonych klientów. To co przekonało naszych klientów to nasza elastyczność i uwzględnianie ich indywidualnych potrzeb.
PORTFOLIO
Nasze prace
Komenda „offline disk” w systemie Windows służy do zarządzania dyskami i partycjami w trybie offline, co oznacza, że pozwala na wyłączenie dostępu do określonego dysku lub partycji w systemie. Dzięki temu administratorzy mogą wykonywać operacje konserwacyjne, takie jak naprawa lub formatowanie, bez ryzyka, że system operacyjny lub aplikacje będą korzystać z tego dysku w trakcie tych operacji.
diskpart
offline disk
| Parametr | Opis |
|---|---|
| disk | Określa, że operacja dotyczy konkretnego dysku, który został wcześniej wybrany w sesji DiskPart. |
diskpart
list disk
select disk 1
offline disk
W tym przykładzie najpierw uruchamiamy narzędzie DiskPart, a następnie wyświetlamy listę dostępnych dysków w systemie. Po zidentyfikowaniu dysku, który chcemy ustawić w tryb offline (w tym przypadku dysk 1), wybieramy go, a następnie wykonujemy komendę „offline disk”. Po zrealizowaniu tej operacji dostęp do wybranego dysku zostaje zablokowany, co umożliwia bezpieczne przeprowadzenie działań konserwacyjnych.
Komenda „offline volume” w systemie Windows służy do zarządzania stanem woluminów dysków. Umożliwia wyłączanie dostępu do określonego woluminu, co jest przydatne w sytuacjach, gdy na przykład chcemy przeprowadzić konserwację, usunąć lub zaktualizować system plików bez ryzyka usunięcia danych lub uszkodzenia struktury. Użycie tej komendy zmienia stan woluminu na „offline”, co sprawia, że system operacyjny nie może go używać, aż do przywrócenia stanu „online”.
diskpart
select volume
offline volume
| Parametr | Opis |
|---|---|
| select volume | Wybiera konkretny wolumin do zarządzania. Numer woluminu można znaleźć korzystając z komendy list volume. |
| offline volume | Ustawia wybrany wolumin w stan offline, co uniemożliwia jego użycie przez system operacyjny. |
diskpart list volume select volume 2 offline volume
W powyższym przykładzie najpierw uruchamiamy narzędzie diskpart, następnie wyświetlamy listę dostępnych woluminów za pomocą list volume. Wybieramy wolumin o numerze 2, a następnie wyłączamy go, używając komendy offline volume. Po wykonaniu tych kroków, wolumin 2 nie będzie dostępny dla systemu operacyjnego, co może być użyteczne w przypadku przeprowadzania operacji wymagających wyłączenia dostępu do danych.
Komenda „online” w systemie Windows jest używana w kontekście zarządzania siecią, a dokładniej do sprawdzania stanu połączenia z Internetem oraz dostępności zasobów sieciowych. Umożliwia użytkownikom monitorowanie aktywnych sesji i identyfikowanie, które urządzenia są aktualnie dostępne w sieci.
online [opcje] [adres]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| -s | Sprawdza stan połączenia z serwerem. |
| -t | Utrzymuje połączenie z serwerem przez określony czas (timeout). |
| adres | Adres IP lub nazwa hosta, z którym chcesz się połączyć. |
online -s 192.168.1.1
W tym przykładzie komenda „online” sprawdza, czy urządzenie o adresie IP 192.168.1.1 jest dostępne w sieci. Jeśli urządzenie odpowiada, użytkownik otrzyma informację zwrotną, że połączenie jest aktywne.
online -t 10 www.example.com
W tym przykładzie komenda „online” utrzymuje połączenie z serwerem www.example.com przez 10 sekund. To przydatne narzędzie w diagnostyce, ponieważ pozwala na obserwację stabilności połączenia przez określony czas.
Komenda „online disk” w systemie Windows umożliwia zarządzanie dyskami wirtualnymi, które są połączone z systemem operacyjnym. Dzięki tej komendzie użytkownicy mogą przeglądać, zarządzać oraz konfigurować zasoby dyskowe w trybie online, co pozwala na efektywne zarządzanie przestrzenią dyskową oraz dostępem do danych.
diskpart /online
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /online | Wskazuje, że operacje będą wykonywane na dyskach dostępnych w systemie w trybie online. |
| /offline | Umożliwia przełączenie dysku do trybu offline, co oznacza, że nie będzie on dostępny dla systemu operacyjnego. |
| /set readonly | Ustawia dysk jako tylko do odczytu, co zapobiega nieautoryzowanym zmianom na dysku. |
| /set online | Przełącza dysk do trybu online, co pozwala na jego ponowne użycie przez system. |
diskpart
Po uruchomieniu komendy „diskpart” w wierszu poleceń, użytkownik uzyskuje dostęp do narzędzia do zarządzania dyskami. Można następnie użyć komendy „list disk”, aby wyświetlić wszystkie dyski dostępne w systemie. Użytkownik może też wprowadzać inne komendy, takie jak „select disk X”, aby wybrać określony dysk do dalszych operacji.
diskpart
list disk
select disk 1
online disk
W tym przykładzie, po uruchomieniu „diskpart”, komenda „list disk” wyświetli wszystkie dostępne dyski. Następnie, „select disk 1” wybiera dysk o numerze 1, a komenda „online disk” przełącza ten dysk do trybu online, co pozwala na pełne korzystanie z niego przez system operacyjny.
Komenda online volume w systemie Windows służy do aktywacji (włączenia) woluminu dyskowego, który był wcześniej wyłączony. Jest to szczególnie przydatne w zarządzaniu dyskami w systemie, gdy chcemy przywrócić dostęp do konkretnego woluminu, na przykład po jego wyłączeniu w wyniku błędu lub podczas operacji zarządzania dyskami.
diskpart
select volume
online volume
| Parametr | Opis |
|---|---|
| numer_woluminu | Numer woluminu, który chcemy włączyć. Można go znaleźć, używając komendy list volume w narzędziu DiskPart. |
diskpart list volume select volume 2 online volume
W powyższym przykładzie najpierw otwieramy narzędzie diskpart, następnie wyświetlamy listę dostępnych woluminów za pomocą list volume. Po zidentyfikowaniu woluminu, który chcemy włączyć (w tym przypadku wolumin o numerze 2), używamy komendy select volume 2, aby go wybrać, a następnie aktywujemy go poleceniem online volume. Po wykonaniu tych kroków wolumin zostanie włączony i będzie dostępny do użycia.
Komenda openfiles w systemie Windows służy do zarządzania otwartymi plikami i połączeniami zdalnymi. Umożliwia użytkownikom przeglądanie oraz zarządzanie plikami, które są aktualnie otwarte przez inne procesy lub użytkowników w sieci. Jest to przydatne narzędzie w administracji systemów, zwłaszcza w środowiskach sieciowych, gdzie wiele osób może mieć dostęp do tych samych zasobów.
openfiles [/query | /disconnect | /local] [/id ID] [/user UserName] [/s ComputerName] [/u [Domain\]UserName [/p Password]]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /query | Wyświetla listę otwartych plików oraz aktywnych połączeń zdalnych. |
| /disconnect | Rozłącza otwarty plik lub połączenie zdalne. |
| /local | Pokazuje lokalnie otwarte pliki przez użytkownika. |
| /id ID | Określa identyfikator pliku lub połączenia, które ma zostać rozłączone. |
| /user UserName | Filtruje listę otwartych plików według określonego użytkownika. |
| /s ComputerName | Wykonuje polecenie na zdalnym komputerze o podanej nazwie. |
| /u [Domain\]UserName | Określa nazwę użytkownika dla zdalnego połączenia. |
| /p Password | Określa hasło dla podanego użytkownika. |
openfiles /query
Ta komenda wyświetli listę wszystkich aktualnie otwartych plików oraz aktywnych połączeń na lokalnym komputerze. Dzięki temu administratorzy mogą zobaczyć, które pliki są używane i przez kogo, co jest przydatne w przypadku zarządzania zasobami sieciowymi.
openfiles /disconnect /id 1234
Poprzez tę komendę administrator może rozłączyć konkretny plik lub połączenie zdalne, identyfikowane przez ID 1234. To przydatne w sytuacjach, gdy zasób jest zablokowany przez innego użytkownika i nie można go edytować.
openfiles /query /user JanKowalski
To polecenie pozwala na wyświetlenie listy otwartych plików tylko dla użytkownika o nazwisku Jan Kowalski. Jest to szczególnie użyteczne w dużych organizacjach, gdzie można mieć wielu użytkowników korzystających z tych samych zasobów.
Komenda pagefileconfig w systemie Windows służy do zarządzania plikiem stronicowania, który jest wykorzystywany do rozszerzenia pamięci RAM. Plik stronicowania jest używany przez system operacyjny do przechowywania danych, które nie mieszczą się w pamięci fizycznej, co pozwala na efektywne zarządzanie pamięcią i poprawia wydajność systemu.
pagefileconfig [options]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /setsize rozmiar | Ustawia rozmiar pliku stronicowania na podaną wartość w megabajtach (MB). |
| /enable | Włącza plik stronicowania, jeśli został wcześniej wyłączony. |
| /disable | Wyłącza plik stronicowania. |
| /query | Wyświetla aktualne ustawienia pliku stronicowania. |
pagefileconfig /setsize 2048
Powyższa komenda ustawia rozmiar pliku stronicowania na 2048 MB. Jest to przydatne, gdy chcemy zwiększyć pamięć wirtualną, co może poprawić wydajność systemu w przypadku aplikacji wymagających dużej ilości pamięci.
pagefileconfig /query
Komenda ta wyświetla aktualne ustawienia pliku stronicowania, w tym jego rozmiar oraz status (włączony/wyłączony). Umożliwia to użytkownikowi monitorowanie i zarządzanie pamięcią wirtualną zgodnie z potrzebami.
pagefileconfig /disable
Wyłączenie pliku stronicowania może być użyteczne w sytuacjach, gdy mamy dużą ilość pamięci RAM i nie chcemy, aby system korzystał z pamięci wirtualnej. Należy jednak pamiętać, że wyłączenie pliku stronicowania może prowadzić do problemów z wydajnością w przypadku użycia pamięci, która przekracza dostępne zasoby RAM.
Komenda „path” w systemie Windows służy do wyświetlania i modyfikowania zmiennej środowiskowej PATH, która definiuje lokalizacje folderów, w których system operacyjny szuka plików wykonywalnych. Umożliwia to uruchamianie programów bez konieczności podawania pełnej ścieżki do ich lokalizacji.
path [dysk:][ścieżka1][;[dysk:][ścieżka2]]...
| Parametr | Opis |
|---|---|
| [dysk:][ścieżka1] | Ścieżka do folderu, który ma zostać dodany do zmiennej PATH. Można podać wiele ścieżek, oddzielając je średnikami. |
| ; | Separator ścieżek w zmiennej PATH. |
| path | Bez dodatkowych parametrów, wyświetla aktualną zawartość zmiennej PATH. |
path
Wykonanie tej komendy wyświetli bieżącą zawartość zmiennej PATH. Umożliwia to użytkownikowi sprawdzenie, które katalogi są aktualnie skonfigurowane dla wyszukiwania plików wykonywalnych.
path C:\Program Files\MyApp;C:\Tools
Przykład ten dodaje dwa foldery do zmiennej PATH: „C:\Program Files\MyApp” oraz „C:\Tools”. Umożliwia to uruchamianie aplikacji znajdujących się w tych folderach bez konieczności podawania pełnej ścieżki.
path %PATH%;C:\NewFolder
Ten przykład dodaje nowy folder „C:\NewFolder” do istniejącej wartości zmiennej PATH. Użycie „%PATH%” pozwala na zachowanie wcześniej zdefiniowanych ścieżek i dodanie nowej na końcu.
Pathping to narzędzie diagnostyczne dostępne w systemie Windows, które łączy funkcje poleceń ping i tracert (traceroute). Umożliwia ono analizę tras przesyłania danych do określonego hosta, jednocześnie mierząc opóźnienia i utratę pakietów na poszczególnych węzłach. Dzięki temu użytkownik może uzyskać szczegółowe informacje o jakości połączenia sieciowego oraz lokalizować ewentualne problemy w sieci.
pathping [-n] [-h
| Parametr | Opis |
|---|---|
| -n | Użyj adresów IP zamiast nazw hostów podczas wyświetlania wyników. |
| -h | Ustaw maksymalną liczbę przeskoków (hops) do docelowego hosta. Domyślnie wynosi 30. |
| -g | Określa listę bramek, przez które pakiety powinny przechodzić w drodze do celu. |
| -p | Określa czas (w milisekundach) pomiędzy wysyłaniem pakietów. Domyślnie wynosi 1000 ms. |
| -q | Ustala liczbę zapytań wysyłanych do każdego węzła. Domyślnie wynosi 100. |
| -w | Czas oczekiwania (w milisekundach) na odpowiedź od każdego węzła. Domyślnie wynosi 4000 ms. |
| Adres IP lub nazwa hosta, do którego chcemy przeprowadzić analizę. |
pathping www.example.com
Powyższa komenda wysyła pakiety do hosta „www.example.com” i analizuje trasę przesyłania danych. Narzędzie poinformuje użytkownika o każdym węźle na trasie, czasie odpowiedzi oraz ewentualnej utracie pakietów. Jest to przydatne, gdy chcemy zdiagnozować problemy z połączeniem do określonej witryny internetowej.
pathping -n -h 10 192.168.1.1
W tym przykładzie używamy opcji -n, aby wyświetlić adresy IP zamiast nazw hostów, oraz -h 10, aby ograniczyć analizę do maksymalnie 10 przeskoków. Analiza ta pozwoli na szybsze uzyskanie informacji o połączeniu z lokalnym adresem IP (192.168.1.1), co może być przydatne w sieciach lokalnych.
Komenda pause w systemie Windows służy do wstrzymania wykonywania skryptów w trybie konsoli (cmd). Po jej wywołaniu, system wyświetla komunikat informujący użytkownika, że musi nacisnąć dowolny klawisz, aby kontynuować. Jest to przydatne, gdy chcemy zatrzymać działanie skryptu, aby użytkownik mógł zobaczyć wyniki lub komunikaty przed ich zamknięciem.
pause
| Parametr | Opis |
|---|---|
| brak | Komenda pause nie przyjmuje żadnych parametrów. Jej działanie jest proste i polega na wstrzymaniu wykonania skryptu do momentu naciśnięcia klawisza przez użytkownika. |
echo Witaj w systemie Windows! pause echo Kontynuujemy działanie skryptu...
W powyższym przykładzie, skrypt najpierw wyświetla komunikat „Witaj w systemie Windows!”. Następnie, komenda pause zatrzymuje wykonywanie skryptu i czeka na naciśnięcie klawisza przez użytkownika. Po naciśnięciu klawisza, skrypt kontynuuje działanie i wyświetla kolejny komunikat „Kontynuujemy działanie skryptu…”. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy chcemy, aby użytkownik miał możliwość zapoznania się z informacjami przed przejściem do następnej części skryptu.