KREATYWNI
Więcej o nas ... Z NATURY
NASZA OFERTA
co robimy ?
Od momentu założenia w 2004 roku, rozwija się bardzo dynamicznie. Dzięki ciągłemu rozszerzaniu świadczonych przez nas usług, stale powiększamy grupę zadowolonych klientów. To co przekonało naszych klientów to nasza elastyczność i uwzględnianie ich indywidualnych potrzeb.
PORTFOLIO
Nasze prace
Komenda query termserver w systemie Windows jest używana do uzyskiwania informacji o sesjach użytkowników na zdalnych serwerach terminalowych. Umożliwia administratorom monitorowanie aktywności użytkowników, takich jak liczba aktywnych sesji, ich status oraz szczegóły dotyczące połączeń. Dzięki temu można efektywnie zarządzać zasobami serwera terminalowego oraz diagnozować problemy z dostępem do aplikacji lub danych.
query termserver [nazwa_serwera] [/v] [/si] [/id] [/server:nazwa_serwera]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| [nazwa_serwera] | Opcjonalna nazwa serwera terminalowego, z którego mają być pobrane informacje. Jeśli nie zostanie podana, komenda działa na lokalnym serwerze. |
| /v | Włącza tryb szczegółowy, wyświetlający dodatkowe informacje o sesjach. |
| /si | Wyświetla informacje o sesjach w formacie bardziej czytelnym dla użytkownika. |
| /id | Wyświetla tylko sesje o określonym identyfikatorze sesji. |
| /server:nazwa_serwera | Określa serwer, z którego mają być pobrane dane. Umożliwia zdalne zapytanie o sesje. |
query termserver /v
Ten przykład używa parametru /v, aby uzyskać szczegółowe informacje o wszystkich aktywnych sesjach na lokalnym serwerze terminalowym. Wynik będzie zawierał informacje takie jak identyfikator sesji, użytkownik, status sesji oraz czas aktywności, co pozwala administratorowi na lepsze zarządzanie zasobami.
query termserver /server:serwer1
W tym przypadku komenda łączy się z serwerem o nazwie „serwer1” i wyświetla informacje o sesjach, które są na nim aktywne. Taki sposób użycia jest przydatny w środowiskach z wieloma serwerami terminalowymi, gdzie administratorzy muszą monitorować różne jednostki.
query termserver /si
Ten przykład używa parametru /si, co sprawia, że informacje o sesjach są prezentowane w bardziej czytelny sposób. Ułatwia to analizę danych dla administratorów, którzy chcą szybko ocenić stan sesji bez potrzeby przeszukiwania szczegółowych danych.
Komenda query user w systemie Windows jest narzędziem służącym do wyświetlania informacji o sesjach użytkowników, którzy są aktualnie zalogowani na danym komputerze lub serwerze. Umożliwia administratorom monitorowanie aktywności użytkowników oraz zarządzanie sesjami w środowiskach zdalnych.
query user [nazwa_użytkownika] [/server:nazwa_serwera]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| nazwa_użytkownika | Opcjonalny parametr, który pozwala na wyświetlenie informacji tylko dla konkretnego użytkownika. Jeśli nie podano tego parametru, komenda wyświetli informacje o wszystkich zalogowanych użytkownikach. |
| /server:nazwa_serwera | Opcjonalny parametr, który umożliwia wskazanie zdalnego serwera, na którym mają być wyświetlane informacje o użytkownikach. Domyślnie komenda działa na lokalnym komputerze. |
query user
Wykonanie tej komendy bez parametrów wyświetli listę wszystkich aktualnie zalogowanych użytkowników na lokalnym komputerze. Zobaczymy takie informacje jak nazwa użytkownika, sesja, stan oraz czas zalogowania.
query user janek /server:192.168.1.10
Przykład ten wyświetli informacje o użytkowniku o nazwie „janek”, który jest zalogowany na zdalnym serwerze o adresie IP 192.168.1.10. Dzięki temu administratorzy mogą łatwo monitorować sesje użytkowników na różnych serwerach w sieci.
query user /server:nazwa_serwera
Ta komenda wyświetli listę wszystkich użytkowników zalogowanych na wskazanym serwerze. Jest to przydatne w dużych środowiskach, gdzie wiele sesji użytkowników może być aktywnych na różnych serwerach.
Komenda quser w systemie Windows służy do wyświetlania informacji na temat aktywnych sesji użytkowników na lokalnym komputerze lub na zdalnym serwerze terminalowym. Umożliwia administratorom monitorowanie, które konta użytkowników są aktualnie zalogowane, a także zbieranie danych dotyczących ich aktywności.
quser [nazwa_użytkownika | id_sesji | /server:nazwa_serwera]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| nazwa_użytkownika | Opcjonalny parametr, który pozwala na wyświetlenie informacji o konkretnej sesji użytkownika. |
| id_sesji | Opcjonalny parametr, który umożliwia uzyskanie informacji o sesji na podstawie jej identyfikatora. |
| /server:nazwa_serwera | Opcjonalny parametr, który pozwala na wskazanie zdalnego serwera, z którego mają być pobrane informacje o sesjach użytkowników. |
quser
Wykonanie tej komendy bez dodatkowych parametrów wyświetli listę wszystkich aktywnych sesji użytkowników na lokalnym komputerze. Informacje te obejmują nazwę użytkownika, stan sesji, czas logowania oraz identyfikator sesji.
quser /server:nazwa_serwera
Przykład ten wyświetla informacje o sesjach użytkowników zalogowanych na zdalnym serwerze o podanej nazwie. Umożliwia to administratorom zdalne monitorowanie aktywności użytkowników w środowisku serwerowym.
quser janek
Ten przykład pokazuje, jak uzyskać informacje o sesji konkretnego użytkownika, w tym przypadku o użytkowniku o nazwie „janek”. W rezultacie otrzymamy szczegółowe dane dotyczące tej sesji, co może być przydatne w przypadku potrzeby rozwiązania problemów z dostępem lub wydajnością.
Komenda qwinsta (Query WINdows STAtion) jest używana w systemach Windows do wyświetlania informacji o sesjach użytkowników na serwerze Terminal Services. Umożliwia administratorom zdalne monitorowanie aktywnych sesji oraz ich statusów, co jest szczególnie przydatne w środowiskach, gdzie wielu użytkowników korzysta z zdalnego dostępu do zasobów.
qwinsta [/server:servername] [[sessionname | sessionid] ...]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /server:servername | Określa zdalny serwer, na którym mają być wyświetlane sesje. Jeśli ten parametr nie jest podany, komenda działa na lokalnym serwerze. |
| sessionname | Nazwa sesji, której informacje mają być wyświetlane. Można podać jednocześnie wiele nazw sesji. |
| sessionid | ID sesji, której informacje mają być wyświetlane. Można podać jednocześnie wiele ID sesji. |
qwinsta
Wykonując tę komendę bez dodatkowych parametrów, uzyskujemy listę wszystkich aktywnych sesji na lokalnym serwerze. W tabeli zostaną wyświetlone takie informacje jak: nazwa sesji, ID sesji, stan (aktywny, zablokowany, itp.) oraz użytkownik, który jest aktualnie zalogowany.
qwinsta /server:remoteServer
W tym przypadku komenda łączy się z serwerem o nazwie remoteServer i wyświetla informacje o sesjach użytkowników na tym serwerze. Jest to szczególnie przydatne w dużych organizacjach, gdzie zarządzanie wieloma serwerami zdalnymi jest codziennością.
qwinsta session1
Używając tej komendy, możemy wyświetlić szczegóły dotyczące konkretnej sesji o nazwie session1. Jeśli sesja istnieje, otrzymamy informacje na temat jej stanu oraz powiązanego użytkownika.
qwinsta 2
Wykonując tę komendę, uzyskujemy informacje o sesji o ID 2. Umożliwia to szybkie sprawdzenie statusu konkretnej sesji bez potrzeby przeszukiwania całej listy aktywnych sesji.
Komenda rd (Remove Directory) w systemie Windows służy do usuwania katalogów. Umożliwia usunięcie pustych folderów, a także folderów zawierających pliki, pod warunkiem że użyje się odpowiednich parametrów. Jest to narzędzie przydatne w sytuacjach, gdy chcemy szybko pozbyć się niepotrzebnych folderów z systemu plików.
rd [nazwa_katalogu] [/s] [/q]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /s | Usuwa wszystkie podkatalogi i pliki w katalogu, a następnie usuwa sam katalog. Użycie tego parametru wymaga potwierdzenia, chyba że dodamy parametr /q. |
| /q | Tryb cichy, nie wyświetla komunikatów potwierdzających usunięcie. Użycie tego parametru sprawia, że usunięcie katalogu nie wymaga potwierdzenia od użytkownika. |
rd C:\PrzykładowyKatalog
W powyższym przykładzie komenda rd usuwa katalog o nazwie „PrzykładowyKatalog”, ale tylko jeśli jest on pusty. Jeśli katalog zawiera pliki lub inne podkatalogi, operacja zakończy się błędem.
rd C:\PrzykładowyKatalog /s
Ten przykład ilustruje użycie parametru /s, co oznacza, że zostaną usunięte zarówno pliki, jak i podkatalogi w katalogu „PrzykładowyKatalog”. Użytkownik zostanie poproszony o potwierdzenie tej operacji.
rd C:\PrzykładowyKatalog /s /q
W tym przypadku zastosowano oba parametry /s i /q. Katalog „PrzykładowyKatalog” oraz wszystkie jego zawartości zostaną usunięte bez dodatkowego potwierdzenia ze strony użytkownika, co czyni tę operację szybszą i bardziej efektywną w przypadku masowego usuwania folderów.
rdpsign to narzędzie w systemach Windows, które służy do podpisywania plików RDP (Remote Desktop Protocol). Dzięki temu użytkownicy mogą zapewnić, że pliki konfiguracyjne połączeń zdalnych pochodzą z zaufanego źródła, co zwiększa bezpieczeństwo korzystania z RDP. Podpisywanie plików RDP pozwala również na weryfikację integralności plików, co jest kluczowe w kontekście ochrony przed złośliwym oprogramowaniem.
rdpsign [/s] [/d] [/p] <ścieżka_do_pliku> [<ścieżka_do_klucza>] [<ścieżka_do_cert>] [<ścieżka_do_podpisu>]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /s | Podpisuje plik RDP używając certyfikatu z domyślnego magazynu certyfikatów. |
| /d | Wyświetla szczegóły podpisu pliku RDP. |
| /p | Weryfikuje podpis pliku RDP. |
| <ścieżka_do_pliku> | Pełna ścieżka do pliku RDP, który ma być podpisany lub zweryfikowany. |
| <ścieżka_do_klucza> | Opcjonalna ścieżka do pliku klucza, jeśli certyfikat nie znajduje się w domyślnym magazynie. |
| <ścieżka_do_cert> | Opcjonalna ścieżka do pliku certyfikatu, który ma być użyty do podpisania. |
| <ścieżka_do_podpisu> | Opcjonalna ścieżka, gdzie zapisany zostanie plik podpisu. |
rdpsign /s C:\path\to\file.rdp
Powyższa komenda podpisuje plik RDP znajdujący się w podanej ścieżce, używając certyfikatu z domyślnego magazynu certyfikatów. Użytkownik zapewnia, że plik pochodzi z zaufanego źródła, co zwiększa bezpieczeństwo połączenia RDP.
rdpsign /d C:\path\to\file.rdp
W tym przypadku komenda wyświetla szczegóły podpisu pliku RDP. Użytkownik uzyskuje informacje na temat certyfikatu użytego do podpisania, co może być przydatne w procesie audytu czy weryfikacji źródła pliku.
rdpsign /p C:\path\to\file.rdp
Ten przykład weryfikuje podpis pliku RDP. Użytkownik może sprawdzić, czy plik nie został zmodyfikowany po podpisaniu oraz czy podpis jest ważny. To kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa w środowisku pracy zdalnej.
Komenda recover w systemie Windows służy do przywracania usuniętych plików z dysku. Głównie używana jest w środowisku wiersza poleceń, aby pomóc użytkownikom w odzyskiwaniu danych, które mogły zostać przypadkowo skasowane lub utracone w wyniku awarii systemu.
recover
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Litera dysku, z którego chcesz odzyskać plik (np. C:). | |
| <ścieżka_do_pliku> | Ścieżka do pliku, który chcesz odzyskać (np. \folder\plik.txt). |
recover D:\documents\example.txt
W tym przykładzie komenda odzyskuje plik example.txt z folderu documents na dysku D. Po wykonaniu tej komendy system przeszuka sektor dysku w celu odnalezienia usuniętego pliku i przywróci go do pierwotnej lokalizacji, o ile to możliwe.
recover E:\lost_files\*.jpg
Ten przykład pokazuje, jak użyć komendy recover do odzyskania wszystkich plików JPEG z folderu lost_files na dysku E. Użycie znaku wieloznacznego * pozwala na odzyskanie wszystkich plików o rozszerzeniu .jpg, które zostały usunięte.
Należy pamiętać, że komenda recover działa tylko na plikach, które zostały usunięte, ale nadal znajdują się w sektorach dysku. Jeśli plik został nadpisany lub zniszczony, jego odzyskanie może być niemożliwe. W takich przypadkach warto rozważyć użycie zaawansowanych narzędzi do odzyskiwania danych.
Komenda „recover disk group” w systemie Windows służy do przywracania grup dysków, które mogły zostać uszkodzone lub w których wystąpiły problemy z synchronizacją. Używana jest głównie w kontekście zarządzania systemami plików oraz wirtualnymi dyskami, umożliwiając administratorom przywrócenie dostępu do danych i eliminację błędów związanych z grupami dysków w środowisku klastrowym lub macierzy dyskowych.
recover disk group
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Nazwa grupy dysków, którą chcesz przywrócić. | |
| /force | Wymusza przywrócenie grupy dysków, nawet jeśli występują błędy. |
| /check | Sprawdza stan grupy dysków przed próbą jej przywrócenia. |
| /quiet | Nie wyświetla żadnych komunikatów podczas wykonywania komendy. |
recover disk group MyDiskGroup /force
W powyższym przykładzie komenda przywraca grupę dysków o nazwie „MyDiskGroup”, wymuszając operację pomimo potencjalnych błędów. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy standardowe próby przywrócenia nie przynoszą efektów, jednak należy zachować ostrożność, gdyż może to prowadzić do dalszych problemów z danymi.
recover disk group MyDiskGroup /check
W tym przypadku komenda sprawdza stan grupy dysków „MyDiskGroup” przed jej przywróceniem. Użycie parametru /check jest zalecane, aby uzyskać informację o ewentualnych problemach zanim podejmie się próbę przywrócenia, co może pomóc uniknąć utraty danych.
refsutil to narzędzie w systemie Windows, które umożliwia zarządzanie referencjami w repozytoriach Git. Dzięki tej komendzie użytkownicy mogą łatwo przeglądać, dodawać lub usuwać referencje, co jest szczególnie przydatne w kontekście pracy z gałęziami i tagami w projektach programistycznych.
refsutil [opcje] [parametr]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| –list | Wyświetla listę wszystkich referencji w repozytorium. |
| –create <nazwa> | Tworzy nową referencję o podanej nazwie. |
| –delete <nazwa> | Usuwa referencję o podanej nazwie. |
| –update <nazwa> <nowa_wartość> | Aktualizuje wartość istniejącej referencji do nowej wartości. |
| –help | Wyświetla pomoc i dostępne opcje dla komendy refsutil. |
refsutil --list
Ten przykład wyświetla listę wszystkich referencji w bieżącym repozytorium Git. Dzięki temu użytkownik może szybko zorientować się, jakie gałęzie i tagi są dostępne, co jest pomocne przy zarządzaniu projektem.
refsutil --create nowa-gałąź
W tym przypadku komenda tworzy nową referencję o nazwie „nowa-gałąź”. Umożliwia to rozpoczęcie pracy na nowej gałęzi, co jest istotne w kontekście rozwijania nowych funkcji lub poprawek w kodzie źródłowym.
refsutil --delete stara-gałąź
Ta komenda usuwa referencję o nazwie „stara-gałąź”. Jest to przydatne, gdy gałąź nie jest już potrzebna, co pomaga utrzymać porządek w repozytorium.
refsutil --update istniejąca-gałąź nowa-wartość
Za pomocą tej komendy użytkownik może zaktualizować wartość istniejącej referencji „istniejąca-gałąź” do „nowa-wartość”. Taka operacja jest przydatna, gdy zmienia się koncepcja lub cel gałęzi w projekcie.
refsutil compression to narzędzie wykorzystywane w systemie Windows do zarządzania i kompresji danych w repozytoriach Git. Działa na zasadzie redukcji rozmiaru danych poprzez usuwanie niepotrzebnych obiektów oraz kompresję istniejących, co prowadzi do oszczędności miejsca na dysku oraz poprawy wydajności operacji na repozytorium.
refsutil compression [opcje] [ścieżka]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| –all | Kompresuje wszystkie obiekty w repozytorium, niezależnie od ich statusu. |
| –quiet | Uruchamia kompresję w trybie cichym, bez wyświetlania komunikatów o postępie. |
| –force | Wymusza kompresję, nawet jeśli nie ma zauważalnych oszczędności. |
| –dry-run | Symuluje proces kompresji, pokazując, co zostanie skompresowane, bez wprowadzania zmian. |
| [ścieżka] | Opcjonalna ścieżka do repozytorium, w którym ma być przeprowadzona kompresja. Domyślnie używane jest repozytorium w bieżącym katalogu. |
refsutil compression --all
W powyższym przykładzie komenda uruchamia proces kompresji dla wszystkich obiektów w repozytorium, co może pomóc w znacznej redukcji zajmowanego miejsca na dysku. To polecenie jest szczególnie użyteczne, gdy repozytorium zawiera wiele nieaktywnych gałęzi i obiektów, które mogą być skompresowane.
refsutil compression --dry-run
W tym przypadku, zastosowanie opcji –dry-run pozwala na podgląd, które obiekty byłyby skompresowane, bez wprowadzania jakichkolwiek zmian w repozytorium. Jest to przydatne, aby ocenić potencjalne oszczędności miejsca przed podjęciem decyzji o faktycznej kompresji.
refsutil compression --quiet --force
Ten przykład wymusza kompresję wszystkich obiektów w repozytorium, nie pokazując żadnych informacji o postępie. Opcja –force jest przydatna, gdy chcemy przeprowadzić kompresję, mimo że nie ma widocznych korzyści w postaci oszczędności miejsca.