NASZA OFERTA
co robimy ?
Od momentu założenia w 2004 roku, rozwija się bardzo dynamicznie. Dzięki ciągłemu rozszerzaniu świadczonych przez nas usług, stale powiększamy grupę zadowolonych klientów. To co przekonało naszych klientów to nasza elastyczność i uwzględnianie ich indywidualnych potrzeb.
PORTFOLIO
Nasze prace
Setspn to narzędzie służące do zarządzania wpisami Service Principal Name (SPN) w systemach Windows. SPN jest unikalnym identyfikatorem dla instancji usług, który jest używany przez protokół Kerberos do uwierzytelniania. Użycie setspn jest niezbędne w środowiskach, gdzie usługi działają na różnych komputerach lub w przypadku, gdy jedna usługa jest dostępna pod różnymi nazwami.
setspn [-A | -D | -S]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| -A | Dodaje nowy SPN do określonego konta. |
| -D | Usuwa SPN z określonego konta. |
| -S | Dodaje SPN, ale sprawdza, czy nie powoduje konfliktów z istniejącymi SPN. |
| Określa SPN, który ma być dodany lub usunięty. Formaty SPN obejmują: | |
| Nazwa konta, do którego przypisany będzie SPN. Może to być konto użytkownika lub komputera. |
setspn -A HTTP/mywebsite.com DOMAIN\myserviceaccount
W tym przykładzie dodajemy nowy SPN dla konta usługi 'myserviceaccount’ w domenie 'DOMAIN’. SPN wskazuje na usługę HTTP, która jest dostępna pod adresem 'mywebsite.com’. Użycie opcji -A oznacza, że dodajemy nowy wpis SPN.
setspn -D HTTP/mywebsite.com DOMAIN\myserviceaccount
Tutaj usuwamy SPN 'HTTP/mywebsite.com’ z konta 'myserviceaccount’. Użycie opcji -D wskazuje na chęć usunięcia istniejącego SPN.
setspn -S HTTP/mywebsite.com DOMAIN\myserviceaccount
W tym przypadku dodajemy SPN, ale z dodatkowym sprawdzeniem, czy nie powoduje on konfliktu z innymi SPN przypisanymi do konta. Jeśli SPN już istnieje, polecenie zakończy się błędem, co pozwala uniknąć problemów z uwierzytelnianiem za pomocą Kerberosa.
Komenda setx w systemie Windows służy do ustawiania zmiennych środowiskowych w systemie operacyjnym. Umożliwia ona tworzenie lub modyfikowanie zmiennych, które są dostępne dla wszystkich procesów w danej sesji użytkownika lub dla systemu. Zmienne te mogą być wykorzystywane przez aplikacje oraz skrypty w celu dostosowania środowiska pracy.
setx [nazwa_zmiennej] [wartość] [/m]
| Parametr | Opis |
|---|---|
nazwa_zmiennej | Nazwa zmiennej środowiskowej, którą chcemy utworzyć lub zaktualizować. |
wartość | Wartość, którą chcemy przypisać do zmiennej. |
/m | Opcjonalny parametr, który oznacza, że zmienna ma być ustawiona jako zmienna systemowa (dostępna dla wszystkich użytkowników). |
setx MY_VARIABLE "Hello World"
W powyższym przykładzie tworzymy zmienną środowiskową o nazwie MY_VARIABLE i przypisujemy jej wartość "Hello World". Zmienna ta będzie dostępna w bieżącej sesji użytkownika oraz w przyszłych sesjach po ponownym uruchomieniu systemu.
setx PATH "%PATH%;C:\MyFolder"
W tym przykładzie modyfikujemy zmienną PATH, dodając do niej nową ścieżkę C:\MyFolder. Dzięki temu system operacyjny będzie mógł znaleźć programy znajdujące się w tym folderze przy wywoływaniu z linii poleceń.
setx MY_VARIABLE "System Value" /m
W tym przypadku tworzymy zmienną środowiskową o nazwie MY_VARIABLE z wartością "System Value", która będzie dostępna dla wszystkich użytkowników systemu, dzięki użyciu parametru /m.
Komenda SFC (System File Checker) jest narzędziem dostępnym w systemie Windows, które pozwala na skanowanie i naprawę uszkodzonych plików systemowych. Dzięki SFC użytkownicy mogą przywrócić integralność plików systemowych, co jest szczególnie przydatne w przypadku występowania problemów z działaniem systemu operacyjnego, takich jak błędy uruchamiania, problemy z aplikacjami czy spowolnienia systemu.
sfc [opcje]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /scannow | Przeskanuj wszystkie chronione pliki systemowe i napraw uszkodzone pliki. |
| /verifyonly | Sprawdź integralność plików systemowych bez ich naprawy. |
| /scanfile=<ścieżka do pliku> | Skanuje określony plik systemowy i naprawia go, jeśli jest uszkodzony. |
| /offwindir=<ścieżka> | Określa lokalizację katalogu systemowego Windows, gdy system jest offline. |
| /offlogfile=<ścieżka> | Określa lokalizację pliku dziennika skanowania, gdy system jest offline. |
sfc /scannow
Ten przykład uruchamia pełne skanowanie wszystkich chronionych plików systemowych. Komenda ta jest najczęściej używana w celu naprawy uszkodzonych plików. Po jej wykonaniu, system Windows przeskanuje wszystkie pliki oraz, w przypadku wykrycia uszkodzeń, spróbuje je naprawić. Proces ten może zająć kilka minut, a użytkownik zostanie poinformowany o wyniku operacji.
sfc /verifyonly
W tym przykładzie komenda sprawdza integralność plików systemowych, ale nie podejmuje żadnych działań naprawczych. Jest to przydatna opcja, gdy chcemy sprawdzić, czy w systemie występują jakiekolwiek uszkodzenia, zanim podejmiemy decyzję o ich naprawie.
sfc /scanfile=C:\Windows\System32\example.dll
W tym przypadku skanowany jest konkretny plik systemowy (w tym przypadku example.dll). Jeśli plik jest uszkodzony, SFC spróbuje go naprawić. Ta opcja jest przydatna, gdy wiadomo, że problem dotyczy konkretnego pliku, a nie całego systemu.
Komenda „shadow” w systemie Windows służy do zarządzania mechanizmem przechowywania haseł w postaci zaszyfrowanej. Umożliwia tworzenie i zarządzanie tzw. shadow copies, które są kopią zapasową danych systemowych, a także umożliwiają przywracanie plików do poprzednich wersji. Dzięki temu użytkownicy mogą odzyskać utracone dane oraz chronić się przed ich przypadkowym usunięciem.
shadow [opcje] [parametry]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /create | Tworzy nową kopię zapasową (shadow copy) wybranego woluminu. |
| /delete | Usuwa istniejącą kopię zapasową (shadow copy) wybranego woluminu. |
| /list | Wyświetla wszystkie dostępne kopie zapasowe (shadow copies) dla wybranego woluminu. |
| /info | Wyświetla szczegółowe informacje o wybranej kopii zapasowej (shadow copy). |
| /for= | Określa wolumin, na którym ma być wykonana operacja (np. C:, D:). |
shadow /create /for=C:
Ten przykład tworzy nową kopię zapasową (shadow copy) dla woluminu C:. Użytkownik może użyć tej komendy, aby zabezpieczyć dane przed ich utratą, na przykład przed wprowadzeniem zmian w systemie lub instalacją nowego oprogramowania.
shadow /list /for=C:
Komenda ta wyświetla wszystkie dostępne kopie zapasowe dla woluminu C:. Użytkownik może w ten sposób sprawdzić, jakie kopie zapasowe zostały utworzone, co może być przydatne w procesie zarządzania danymi i ich przywracania.
shadow /delete /for=C:
Przykład ten usuwa wszystkie istniejące kopie zapasowe (shadow copies) na woluminie C:. Użytkownik powinien być ostrożny przy używaniu tej komendy, ponieważ po usunięciu kopii zapasowej nie będzie możliwości ich przywrócenia.
Komenda „shift” w systemie Windows jest poleceniem używanym w skryptach wsadowych (batch scripts) do przesuwania elementów w tablicach lub zmiennych. Umożliwia ona modyfikację zawartości zmiennych w taki sposób, aby usunąć pierwszy element i przesunąć pozostałe w lewo, co jest przydatne w różnych scenariuszach automatyzacji i zarządzania danymi.
shift [n]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| n | Opcjonalny parametr określający liczbę pozycji, o które należy przesunąć elementy. Domyślnie wartość ta wynosi 1. |
@echo off set var1=element1 set var2=element2 set var3=element3 echo Przed shift: echo %var1% echo %var2% echo %var3% shift echo Po shift: echo %var1% echo %var2% echo %var3%
W powyższym przykładzie mamy trzy zmienne: var1, var2 oraz var3. Po wykonaniu komendy „shift”, zawartość var1 zostanie usunięta, a var2 stanie się nowym var1, natomiast var3 stanie się nowym var2. Efekt tego działania można zobaczyć w wynikach wyświetlanych przed i po przesunięciu.
Komenda showmount jest używana do wyświetlania informacji o zdalnych systemach plików NFS (Network File System) oraz ich punktach montowania. Dzięki tej komendzie użytkownicy mogą uzyskać wgląd w to, które systemy plików są udostępniane przez serwer NFS oraz jakie lokalizacje są zamontowane na danym systemie. W systemach Windows, do korzystania z tej komendy mogą być wymagane dodatkowe narzędzia lub oprogramowanie, które obsługuje protokół NFS.
showmount [opcje] [adres_serwera]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| -e | Wyświetla listę dostępnych systemów plików udostępnionych przez serwer NFS. |
| -a | Wyświetla wszystkich klientów, którzy mają zamontowane systemy plików z danego serwera. |
| -h | Wyświetla pomoc oraz listę dostępnych opcji. |
| adres_serwera | Opcjonalny argument, który pozwala określić adres IP lub nazwę hosta serwera NFS, z którego chcemy uzyskać informacje. |
showmount -e 192.168.1.10
W tym przykładzie komenda showmount -e 192.168.1.10 wyświetli listę dostępnych systemów plików, które są udostępniane przez serwer NFS o adresie IP 192.168.1.10. Umożliwia to użytkownikowi zrozumienie, jakie zasoby są dostępne do montażu oraz jakie punkty montowania są aktywne na serwerze.
showmount -a 192.168.1.10
W tym przykładzie komenda showmount -a 192.168.1.10 wyświetli listę wszystkich klientów, którzy mają zamontowane systemy plików z serwera NFS o adresie IP 192.168.1.10. To jest przydatne do monitorowania, którzy klienci korzystają z serwera NFS i jakie zasoby są przez nich używane.
Komenda „shrink” w systemie Windows jest używana w kontekście zarządzania dyskami, a dokładniej do zmniejszania rozmiaru partycji. Dzięki tej funkcjonalności użytkownicy mogą optymalizować przestrzeń na dysku twardym, tworząc wolne miejsce do utworzenia nowych partycji lub dla innych celów. Komenda ta jest szczególnie przydatna w środowiskach serwerowych oraz w sytuacjach, gdy użytkownicy chcą efektywnie zarządzać zasobami dyskowymi.
shrink [desired-size=
| Parametr | Opis |
|---|---|
| desired-size= | Określa, o ile MB ma zostać zmniejszona partycja. Wartość ta musi być zgodna z dostępną przestrzenią na dysku. |
| noerr | Umożliwia pominięcie błędów, które mogą wystąpić podczas procesu zmniejszania. Użycie tej opcji może być ryzykowne i należy jej używać z ostrożnością. |
shrink desired-size=2048
W powyższym przykładzie komenda „shrink” zmniejsza rozmiar partycji o 2048 MB (czyli 2 GB). To działanie może być przydatne, gdy chcemy utworzyć nową partycję lub zwolnić miejsce na pliki tymczasowe. Przed wykonaniem tej operacji warto upewnić się, że na partycji znajduje się wystarczająca ilość wolnego miejsca, aby uniknąć błędów.
shrink noerr
W tym przypadku komenda „shrink” zostanie wykonana, a wszelkie błędy, które mogą się pojawić, zostaną zignorowane. Użycie tego parametru powinno być przemyślane, ponieważ może prowadzić do niepożądanych skutków, takich jak usunięcie ważnych danych lub uszkodzenie systemu plików. Zawsze zaleca się wykonanie kopii zapasowej danych przed przystąpieniem do takich operacji.
Komenda shutdown w systemie Windows służy do zamykania, restartowania lub wylogowywania użytkownika z systemu operacyjnego. Umożliwia ona również planowanie tych działań oraz wymuszenie zamknięcia aplikacji. Dzięki temu narzędziu administratorzy mogą zarządzać zdalnymi komputerami oraz przeprowadzać automatyzację zadań związanych z zarządzaniem energią.
shutdown [opcje] [parametry]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /s | Wyłącza komputer. |
| /r | Restartuje komputer. |
| /l | Wylogowuje bieżącego użytkownika. |
| /h | Usypia komputer (przechodzi w tryb hibernacji). |
| /t | Ustala czas w sekundach na opóźnienie zamknięcia (domyślnie 30 sekund). |
| /f | Wymusza zamknięcie aplikacji bez ostrzeżenia. |
| /m \\komputer | Wykonuje operację na zdalnym komputerze. |
shutdown /s /t 60
Przykład powyższej komendy wyłącza komputer po 60-sekundowym opóźnieniu. Użytkownik ma 60 sekund na zapisanie pracy i zamknięcie aplikacji przed wyłączeniem systemu.
shutdown /r /f
Kolejny przykład restartuje komputer i wymusza zamknięcie wszystkich aplikacji bez ostrzeżenia. To przydatne, gdy konieczne jest szybkie przywrócenie systemu do działania, na przykład po aktualizacji.
shutdown /l
Ta komenda wylogowuje bieżącego użytkownika z systemu. Może być używana w skryptach, aby automatycznie wylogować użytkowników w określonych warunkach.
Komenda „simulate restore” w systemie Windows jest używana do symulacji procesu przywracania systemu z kopii zapasowej. Umożliwia administratorom oraz użytkownikom sprawdzenie, co by się stało, gdyby przywrócenie zostało przeprowadzone, bez wprowadzania rzeczywistych zmian w systemie. To istotne narzędzie, które pomaga w ocenie skutków przywracania oraz w planowaniu ewentualnych działań naprawczych.
simulate restore [opcje] [ścieżka_do_kopii_zapasowej]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /source | Określa lokalizację pliku kopii zapasowej, z której ma zostać wykonana symulacja. |
| /target | Określa lokalizację, do której miałby być przywrócony system w przypadku rzeczywistego przywracania. |
| /dry-run | Symulacja przywracania bez wprowadzania jakichkolwiek zmian w systemie. |
| /verbose | Włącza szczegółowe logowanie procesu symulacji, co ułatwia analizę wyników. |
simulate restore /source:C:\Backup\backup.zip /target:C:\ /dry-run
Powyższa komenda symuluje przywracanie systemu z pliku kopii zapasowej znajdującego się w „C:\Backup\backup.zip” do głównego katalogu systemowego „C:\”. Użycie opcji „/dry-run” oznacza, że proces nie wprowadzi żadnych zmian, a jedynie wyświetli możliwe skutki przywracania. Dzięki temu użytkownik może ocenić, co się wydarzy podczas rzeczywistego przywracania, co jest szczególnie przydatne w przypadku krytycznych systemów produkcyjnych.
Komenda „sort” w systemie Windows służy do sortowania danych w plikach tekstowych lub danych przekazywanych z wejścia standardowego. Umożliwia uporządkowanie linii tekstu w porządku alfabetycznym lub numerycznym, co jest szczególnie przydatne podczas analizy danych lub tworzenia raportów.
sort [/R] [/+n] [/M kilobyty] [/T katalog] [/O plik_wyjsciowy] [plik_wejsciowy]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /R | Sortuje dane w odwrotnej kolejności. |
| /+n | Sortuje dane zaczynając od n-tej pozycji w każdej linii. |
| /M kilobyty | Określa maksymalną ilość pamięci, jaką można użyć do sortowania (w kilobajtach). |
| /T katalog | Określa katalog tymczasowy, w którym będą przechowywane pliki tymczasowe. |
| /O plik_wyjsciowy | Określa plik, do którego zostaną zapisane posortowane dane. |
| plik_wejsciowy | Określa plik, który zawiera dane do posortowania. Jeśli nie zostanie podany, sortowane będą dane z wejścia standardowego. |
sort C:\dane\plik.txt
Ten przykład sortuje linie w pliku „plik.txt” znajdującym się w katalogu „C:\dane\” w porządku alfabetycznym i wyświetla wynik na ekranie.
sort /R C:\dane\plik.txt > C:\dane\posortowany.txt
W tym przykładzie linie w pliku „plik.txt” są sortowane w odwrotnej kolejności, a wynik jest zapisywany do nowego pliku „posortowany.txt”.
sort /+5 C:\dane\plik.txt
Ten przykład sortuje linie w pliku „plik.txt”, zaczynając od piątej pozycji w każdej linii, co może być użyteczne, gdy interesują nas dane znajdujące się w określonym miejscu w liniach.