KREATYWNI
Więcej o nas
... Z NATURY
NASZA OFERTA
co robimy ?
Od momentu założenia w 2004 roku, rozwija się bardzo dynamicznie. Dzięki ciągłemu rozszerzaniu świadczonych przez nas usług, stale powiększamy grupę zadowolonych klientów. To co przekonało naszych klientów to nasza elastyczność i uwzględnianie ich indywidualnych potrzeb.
PORTFOLIO
Nasze prace
atmadm to narzędzie administracyjne używane w systemach operacyjnych Linux, które umożliwia zarządzanie i monitorowanie interfejsów ATM (Asynchronous Transfer Mode). Komenda ta pozwala na konfigurację, diagnostykę oraz analizę stanu interfejsów ATM, co jest szczególnie istotne w środowiskach, gdzie wymagana jest wysoka wydajność i niezawodność połączeń sieciowych.
atmadm [opcje] [interfejs]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| -a | Wyświetla wszystkie dostępne interfejsy ATM w systemie. |
| -i |
Specyfikuje interfejs ATM, na którym mają być wykonane operacje. |
| -s | Wyświetla statystyki dotyczące wybranego interfejsu ATM. |
| -c | Umożliwia konfigurację parametru interfejsu, np. MTU (Maximum Transmission Unit). |
| -h | Wyświetla pomoc i dostępne opcje komendy. |
atmadm -a
Powyższa komenda wyświetla listę wszystkich dostępnych interfejsów ATM w systemie. To przydatne, gdy administrator chce szybko sprawdzić, które interfejsy są skonfigurowane i gotowe do użycia.
atmadm -i atm0 -s
Komenda ta wyświetla statystyki dla konkretnego interfejsu ATM (w tym przypadku 'atm0′). Dzięki temu administrator może monitorować wydajność oraz ewentualne problemy z tym interfejsem.
atmadm -i atm1 -c 1500
Ta komenda ustawia wartość MTU dla interfejsu 'atm1′ na 1500 bajtów. Dostosowanie MTU jest kluczowe dla optymalizacji ruchu sieciowego i może pomóc w uniknięciu fragmentacji pakietów, co z kolei poprawia wydajność transmisji danych.
Komenda attach-vdisk jest używana w systemach wirtualizacji do podłączania wirtualnych dysków (VDI) do maszyn wirtualnych. Dzięki tej komendzie administratorzy mogą łatwo zarządzać wirtualnymi dyskami, umożliwiając ich dynamiczne dodawanie do działających maszyn wirtualnych, co jest szczególnie przydatne w środowiskach testowych oraz produkcyjnych.
attach-vdisk --disk
| Parametr | Opis |
|---|---|
| –disk | Nazwa lub ścieżka do wirtualnego dysku, który ma być podłączony. |
| –vm | Nazwa maszyny wirtualnej, do której wirtualny dysk ma być podłączony. |
| –mode | Tryb podłączenia dysku, np. read-only (tylko do odczytu) lub read-write (do odczytu i zapisu). Domyślnie jest to read-write. |
| –device | Typ urządzenia, na którym wirtualny dysk ma być podłączony, np. scsi, ide, etc. Domyślnie używane jest scsi. |
| –force | Wymusza podłączenie dysku, nawet jeśli jest już podłączony lub jeśli występują inne problemy. |
attach-vdisk --disk /path/to/disk.vdi --vm myVM --mode read-write --device scsi
W powyższym przykładzie komenda podłącza wirtualny dysk o nazwie disk.vdi do maszyny wirtualnej myVM w trybie odczytu i zapisu. Dysk jest podłączany jako urządzenie SCSI.
attach-vdisk --disk /path/to/disk.vdi --vm myVM --mode read-only
W tym przypadku wirtualny dysk jest podłączany do tej samej maszyny wirtualnej, jednak w trybie tylko do odczytu. Umożliwia to zrzut danych z dysku bez możliwości ich modyfikacji.
attach-vdisk --disk /path/to/disk.vdi --vm myVM --force
Ten przykład wymusza podłączenie dysku, nawet jeśli występują jakieś problemy z istniejącymi połączeniami. Użycie opcji --force powinno być przemyślane, aby uniknąć potencjalnych problemów z danymi.
Komenda attrib jest narzędziem systemowym w systemach operacyjnych Windows, które pozwala na wyświetlanie i modyfikowanie atrybutów plików i folderów. Dzięki tej komendzie użytkownicy mogą zarządzać dostępnością plików, ukrywając je, zabezpieczając przed modyfikacją lub oznaczając jako systemowe.
attrib [+R|-R] [+A|-A] [+S|-S] [+H|-H] [nazwa_pliku]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| +R | Ustawia atrybut 'tylko do odczytu’ dla pliku lub folderu. |
| -R | Usuwa atrybut 'tylko do odczytu’ z pliku lub folderu. |
| +A | Ustawia atrybut 'archiwalny’, co oznacza, że plik może być archiwizowany. |
| -A | Usuwa atrybut 'archiwalny’ z pliku lub folderu. |
| +S | Ustawia atrybut 'systemowy’, co oznacza, że plik jest plikiem systemowym. |
| -S | Usuwa atrybut 'systemowy’ z pliku lub folderu. |
| +H | Ustawia atrybut 'ukryty’, co sprawia, że plik lub folder nie jest widoczny w standardowych widokach. |
| -H | Usuwa atrybut 'ukryty’ z pliku lub folderu. |
| nazwa_pliku | Określa plik lub folder, na którym mają być zastosowane powyższe atrybuty. |
attrib +H dokument.txt
W powyższym przykładzie atrybut 'ukryty’ jest dodawany do pliku dokument.txt. Po wykonaniu tej komendy plik nie będzie widoczny w standardowym eksploratorze plików, co może być przydatne do ukrywania ważnych dokumentów przed przypadkowym usunięciem lub edytowaniem.
attrib -R zdjęcie.jpg
W tym przykładzie atrybut 'tylko do odczytu’ jest usuwany z pliku zdjęcie.jpg. Dzięki temu użytkownik może swobodnie edytować lub usuwać plik, co jest szczególnie użyteczne, gdy plik był wcześniej chroniony przed modyfikacją.
Atrybuty (attributes) w kontekście programowania i technologii webowych to dodatkowe informacje, które można przypisać elementom HTML, aby określić ich zachowanie lub wygląd. Atrybuty pozwalają na dostosowanie elementów oraz interakcję z nimi w kodzie JavaScript lub CSS.
<element atrybut1="wartość1" atrybut2="wartość2">Treść elementu</element>
| Parametr | Opis |
|---|---|
| type | Określa typ elementu, np. w formularzach (input type=”text”, input type=”checkbox”). |
| href | Definiuje adres URL, do którego prowadzi dany link (a href=”https://example.com”). |
| src | Określa źródło zewnętrznego pliku, np. obrazka (img src=”obrazek.jpg”). |
| alt | Zawiera tekst alternatywny dla obrazka, który wyświetla się, gdy obrazek nie może być załadowany (img src=”obrazek.jpg” alt=”Opis obrazka”). |
| class | Przypisuje klasę CSS do elementu, co pozwala na stylizację przez arkusze stylów (div class=”nazwa-klasy”). |
| id | Przypisuje unikalny identyfikator do elementu, co ułatwia jego selekcję w CSS lub JavaScript (div id=”unikalny-id”). |
<a href="https://example.com" target="_blank">Przejdź do Example</a>
W tym przykładzie tworzony jest link, który prowadzi do strony „example.com”. Atrybut href określa URL, do którego link prowadzi, a target="_blank" sprawia, że strona otworzy się w nowej karcie przeglądarki.
<img src="obrazek.jpg" alt="Opis obrazka" class="responsive">
W tym przypadku mamy do czynienia z elementem obrazka, gdzie atrybut src wskazuje na plik obrazu, a alt dostarcza tekst alternatywny, co jest ważne dla dostępności. Dodatkowo, atrybut class przypisuje klasę CSS, co umożliwia stylizację obrazka w arkuszu stylów.
Komenda attributes disk jest częścią narzędzia Diskpart w systemie Windows, które służy do zarządzania dyskami oraz partycjami. Umożliwia ona wyświetlenie oraz modyfikację atrybutów dysków, takich jak ustawienia „tylko do odczytu” czy „ukryty”. Dzięki tej komendzie użytkownicy mogą kontrolować, które dyski będą dostępne dla systemu operacyjnego i aplikacji, co jest szczególnie przydatne w kontekście zarządzania bezpieczeństwem i dostępem do danych.
attributes disk [set|clear] [readonly|hidden]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| set readonly | Ustawia atrybut dysku jako „tylko do odczytu”, co uniemożliwia zapisywanie danych na dysku. |
| clear readonly | Usuwa atrybut „tylko do odczytu”, co pozwala na normalne zapisywanie danych na dysku. |
| set hidden | Ustawia atrybut dysku jako „ukryty”, co sprawia, że nie jest widoczny w eksploratorze plików. |
| clear hidden | Usuwa atrybut „ukryty”, co sprawia, że dysk staje się widoczny w systemie. |
diskpart select disk 1 attributes disk set readonly
Powyższy przykład pokazuje, jak ustawić atrybut „tylko do odczytu” dla dysku o numerze 1. Po wykonaniu tej komendy, użytkownik nie będzie mógł zapisywać danych na tym dysku, co może być użyteczne w przypadku ochrony zawartości dysku przed przypadkowym usunięciem lub modyfikacją.
diskpart select disk 2 attributes disk clear hidden
W tym przykładzie usuwamy atrybut „ukryty” z dysku o numerze 2, co powoduje, że dysk staje się widoczny dla systemu oraz użytkowników w eksploratorze plików. Jest to przydatne, gdy chcemy przywrócić dostęp do dysku, który wcześniej został ukryty.
Komenda „attributes volume” jest używana w systemach operacyjnych Windows do zarządzania atrybutami woluminów. Pozwala na wyświetlenie lub modyfikację ustawień atrybutów, takich jak ukrycie, tylko do odczytu lub systemowy, dla określonego woluminu. Umożliwia to administratorom kontrolę nad dostępnością i widocznością danych na dysku.
attributes volume [nazwa_woluminu] [/L] [/S] [/H] [/R] [/S] [/U]
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /L | Ustawia wolumin jako lokalny. |
| /S | Umożliwia ustawienie atrybutu systemowego. |
| /H | Umożliwia ustawienie atrybutu ukrytego. |
| /R | Umożliwia ustawienie atrybutu tylko do odczytu. |
| /U | Umożliwia ustawienie atrybutu użytkownika. |
attributes volume D: /H
W powyższym przykładzie komenda ustawia atrybut ukryty dla woluminu D:. Oznacza to, że wszystkie pliki i foldery na tym woluminie staną się niewidoczne dla standardowych narzędzi eksploracji plików, co może być przydatne w sytuacjach, gdy chcemy zabezpieczyć dane przed przypadkowym usunięciem lub nieautoryzowanym dostępem.
Auditpol to narzędzie w systemie Windows, które umożliwia zarządzanie polityką audytu bezpieczeństwa. Umożliwia administratorom systemów określenie, które zdarzenia mają być rejestrowane w dziennikach zdarzeń systemowych, co jest kluczowe dla monitorowania i analizy działań w systemie. Dzięki auditpol można dostosować poziom audytu do wymagań organizacji, co zwiększa bezpieczeństwo i zgodność z regulacjami.
auditpol /get /subcategory:"[nazwa podkategorii]"
auditpol /set /subcategory:"[nazwa podkategorii]" /success:[tak|nie] /failure:[tak|nie]
auditpol /clear
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /get | Wyświetla bieżącą politykę audytu dla określonej podkategorii. |
| /set | Umożliwia ustawienie polityki audytu dla określonej podkategorii, włączając opcje dla sukcesu i porażki. |
| /clear | Resetuje wszystkie ustawienia audytu do domyślnych wartości. |
| /subcategory: | Określa podkategorię zdarzeń audytowych, które mają być monitorowane. Przykłady to „Logon”, „Account Logon”, „File System”. |
| /success: | Określa, czy rejestrować zdarzenia sukcesu (tak) czy nie (nie). |
| /failure: | Określa, czy rejestrować zdarzenia porażki (tak) czy nie (nie). |
auditpol /set /subcategory:"Logon" /success:tak /failure:tak
Powyższa komenda ustawia politykę audytu dla podkategorii „Logon”, aby rejestrować zarówno udane, jak i nieudane próby logowania. To pozwoli administratorom na monitorowanie wszystkich prób dostępu do systemu, co jest istotne dla zabezpieczeń i identyfikacji potencjalnych zagrożeń.
auditpol /get /subcategory:"Logon"
Tym poleceniem wyświetlamy aktualne ustawienia polityki audytu dla podkategorii „Logon”. Pozwala to administratorowi sprawdzić, jakie zdarzenia są aktualnie monitorowane i czy polityka audytu jest zgodna z wymaganiami bezpieczeństwa organizacji.
auditpol /clear
Komenda ta resetuje wszystkie ustawienia audytu do wartości domyślnych. Może być użyteczna, gdy administrator chce rozpocząć konfigurację audytu od nowa lub przywrócić system do stanu początkowego po błędnych ustawieniach.
Komenda auditpol backup jest używana w systemach operacyjnych Windows do tworzenia kopii zapasowych ustawień polityki audytowania. Polityka audytowania pozwala administratorom na monitorowanie i rejestrowanie działań użytkowników oraz systemu, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz zgodności z przepisami. Używanie tej komendy umożliwia łatwe przywracanie ustawień audytu w przypadku ich zmiany lub usunięcia.
auditpol /backup:
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /backup: |
Określa nazwę pliku, do którego zostaną zapisane ustawienia polityki audytowania. Plik powinien mieć rozszerzenie .xml. |
auditpol /backup:audyt_backup.xml
W powyższym przykładzie komenda auditpol z parametrem /backup:audyt_backup.xml tworzy kopię zapasową bieżących ustawień polityki audytowania i zapisuje ją w pliku o nazwie audyt_backup.xml. Taki plik można później wykorzystać do przywrócenia ustawień audytowania, co jest szczególnie przydatne w przypadku błędnej konfiguracji lub awarii systemu.
Komenda auditpol clear jest używana w systemach Windows do usuwania wszystkich ustawień audytu z polityki audytu. Dzięki temu administratorzy mogą zresetować wszystkie konfiguracje związane z audytem, co jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy wymagana jest zmiana polityki audytu lub przywrócenie domyślnych ustawień.
auditpol /clear
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /clear | Usuwa wszystkie zdefiniowane zasady audytu w systemie. |
auditpol /clear
Wykonanie powyższej komendy spowoduje usunięcie wszystkich ustawień audytu w systemie Windows. Jest to operacja nieodwracalna, dlatego przed jej wykonaniem zaleca się wcześniejsze dokonanie kopii zapasowej aktualnych ustawień audytu. Po wykonaniu tej komendy administrator może ponownie skonfigurować politykę audytu zgodnie z wymaganiami organizacji.
Komenda auditpol get jest narzędziem w systemach Windows, które umożliwia przeglądanie i wyświetlanie aktualnych ustawień polityki audytu dla systemu. Umożliwia administratorom systemów zrozumienie, jakie zdarzenia są monitorowane oraz jakie informacje są zbierane w kontekście audytu bezpieczeństwa.
auditpol /get /category:
| Parametr | Opis |
|---|---|
| /category: |
Określa kategorię, dla której mają być wyświetlone ustawienia audytu. Można użyć wartości takich jak „Logon/Logoff”, „Object Access” itp. |
| /all | Wyświetla wszystkie kategorie polityki audytu bez konieczności podawania konkretnej kategorii. |
| /backup | Tworzy kopię zapasową aktualnych ustawień audytu w pliku. |
| /restore | Przywraca ustawienia audytu z pliku kopii zapasowej. |
auditpol /get /category:Logon/Logoff
Ten przykład wyświetla ustawienia audytu dla kategorii „Logon/Logoff”. Administratorzy mogą zobaczyć, jakie zdarzenia związane z logowaniem i wylogowaniem są monitorowane, co jest kluczowe dla analizy bezpieczeństwa i wykrywania nieautoryzowanego dostępu.
auditpol /get /all
Wykonując tę komendę, administratorzy otrzymują kompletny widok wszystkich ustawień polityki audytu w systemie. Takie podejście jest przydatne do audytów i przeglądów bezpieczeństwa, umożliwiając identyfikację luk w systemie oraz weryfikację, czy odpowiednie zdarzenia są rejestrowane.